Ateşler Bulvarı

Adımı haykıran sesi bile bana ilahi gibi gelmişti. Yüzümde istemsiz bir gülümseme oluştu. Ne kadar da aptalım. Her şeye rağmen, bütün bunları yaşamama sebep olmasına rağmen ben hala onun sesiyle mutlu oluyordum. Bana ihanet eden duygular bedenimi sararken belki de duyduğum son ses onun ki olacak diye düşündüm. O halde gördüğüm son şey de onun gözleri olmalıydı.

Gözlerimi kırpıştırarak açtım. Bulanık görüşümle karanlık silüetlerden hangisinin o olduğunu anlamaya çalıştım. Gözlerimi kıstım sanki daha iyi görmemi sağlayacakmış gibi. Başımda müthiş bir ağrı vardı, saniyeler geçtikçe mümkünmüş gibi şiddetini arttırıyordu.

Sonunda onu buldum. Gece siyahı saçlarından gözlerimi alıp sarıya kaçan ela gözleriyle buluşturdum gözlerimi. Nasıl da bakıyordu öyle. Ruhumu görüyordu sanki. Kimseye söylemek istemediğim düşüncelerimi biliyordu sanki.

Beni rahatsız edecek kadar yakın, bilindik, sıcak gözleri bazen dayanılmaz oluyordu. Bakışları bazen o kadar sert ve soğuktu ki canımı yakıyordu. Onun tarafından değersiz olmak kalbimi bin parçaya ayırıyordu.

Enis Koçyürek. Burada kimin tarafındasın emin olamıyorum. Ama amacına ulaştın sevgili eşim. İntikamın senin istediğin yoldan olmamış olabilir ama sonuçta bizi parçalara ayırdın. Kalbimi bana çok sıcak gelen ellerinle parçaladın.

Sana bizde hak etmiyoruz Enis yapma demiştim.