banyoyu temizledim. lavaboyu çitiledim. yedi şarkılık duş aldım. kollarımı ovaladım. kurabiye yaptım. tarife uymadım, içine elma kattım, fındık kattım,.. ölçülere uymadım. boyutlara uymadım. papatya çayı demledim, içtim. bir dakika kırk saniye boyunca yerimde koştum. çok yoruldum. hazırlandım. dışarı çıktım. alışveriş merkezindeki çocuğa gülümsedim, çok şişmandı hala jelibon yiyordu. kendim için üçgen sandviç aldım, tarçınlı kahve içtim, uzun zamandır aramadığım arkadaşlarımı aradım. hayatlarında ilginç bir şey olup olmadığını sordum. eğlenceliydi. yürüdüm. durdum. yoruldum. sigara içerken bir yere oturdum. eve döndüğümden beri ayaktayım. haşladığım nohutlardan humus yapmaya çalıştım, berbat oldu. çöpe döktüm. olsun, dedim. denedim. ama bulaşıklara kafa atmak istedim. atmadım, mutfak toplandı. çöp kovası bugün de ağzına kadar doldu- olsun, dedim. deniyorum. yarın ayın üçü. üç haziran’dan bu yana olsun diyorum, deniyorum. oturup ağlamakla hareket etmek arasında bir seçim yapmam gerekirdi, yaptım.bunları karşıma geçen kimse söylemedi. onlar sıkıcı şeyler söyledi. okulunu oku, iş bul, birini bul, ne bileyim,.. hiçkimse bana evden çıkıp bir kahve içmenin ne büyük zafer olduğundan bahsetmemişti. ben şimdi kendin için o küçük şeyleri yapacak olmanın sana ruhsal ve fiziksel olarak çok-çok yardımcı olabileceğini nasıl anlatacağım.hı bir de kum torbası baktım, ev için düşünüyorum. çok ciddi baktım, sağına soluna baktım. diyelim ki orada sekiz dakika oyalandım. nereye koyarım, nasıl daha iyi olur, bu iyi midir diye düşünerek,.. bu basit, anlamsız, gereksiz düşüncelerin bende yaptığı muhteşem şey şuydu: derine düşmekten kurtuldum. sekiz dakikalığına.emeklemen gerek. bir yerde defalarca kez ip kopuyor. ya artık yapmayacağım, “yapmak istemiyorum.”a dönüşüyor. duyguların dönüştüğü her şeyin karşısında kendin için durman gerek.yol yürümek için- ve kendin için, durmaman gerek.
andulkaphoto
areudirty
izzy806
stormborns
romaincrisis
