Keşke demedim hiç ilişkimizde, pişman olmadım. Verdiğin sevgiyi taşımak için çok taydım. Hazır hissettiğimde varmış gibiydin, tamam dedin, umut verdin bana ama yoktun. Çok sevdim seni. Beni sevmen için her şeyi denedim, her şeyden vazgeçmeye hazırdım. Bencildim. O kadar alçakgönüllüyüm ki kendim bile bana şaşırıyor artık.deneyebilirdik istemedin. Yarım kalan bir şey borçlusun bana. Bir kalp ağrısı da ödünç verdin. Yine de teşekkürler her şey için.

bağımlılıklar ve hisler arasında ters bi orantı vardır. Sevgi mesela. O hep mükemmeldi dikkatliydi sağlıklıydı. Suçluluk duyardım tüketmeye. Ben miyim bilmiyorum ama esas tükenen ilişkimizmiş. O hiç bitmez sandığım sevgi bitebilen, söylemez dediği sözler söylenebilen şeylermiş. İstediğim kadar, istediğim zaman bağımlısıyım tekrar. Özgürlük bu mu, değil. Özgür sandığımız her an kendimizi özgür değiliz. Olamayacağız. Başka parmaklıklara daha gerek var mı hayatımızda öyleyse? Engelleri kaldır, tek tek topla. Yüzleş onlarla. Belki bunu başardığında o sevgi, gerçekten sevgiyse bulur seni…