《ANKA KHAN》

+ Ne gibi efendim?

- Tanıdım,İnandım,Güvendim.Ama bir doğrum oldu

+ O nedir efendim?

- Sevdim Olric.Fakat sende bilirsin ki,üç yanlış bir doğruyu götürür...

​Bir gün yorulduğumu söylemek istedim,ama kimse duymadı.Çünkü ben hep dimdik duran taraftım,yıkılmaya hakkı olmayan insan gibi baktılar bana. ​Oysa içimde sessizce çöken duvarlar vardı. Her "iyiyim" dediğimde bir parçam daha eksiliyordu benden.

Kimse görmedi gecelerimi... Herkes uyurken ben, geçmişle bugün arasında sıkışıp kalıyordum. Ne unutabiliyor, ne de eskisi gibi hissedebiliyordum. ​Bazen sadece anlaşılmak istedim, uzun uzun konuşmadan, birinin gözlerine bakıp "yorulmuşsun" demesini bekledim. Ama olmadı. ​Beni güçlü sandılar. Çünkü gözyaşlarımı saklamayı bildim. Kimse fark etmedi ki; en çok yük taşıyanlar, yardım istemeyi unutanlardır. ✒️📖

Hikayenin sonunu biliyordum.

Canımın yanacağını da.

Yine de seni yaşamak istedim.

​Seni kaybettim diye üzülmedim.

Ben benim olmayan birinde

Kendimi kaybettim diye üzüldüm ✒️📖

Ne anladın dünyadan?

Derviş cevap verdi,

Ölülerin sevgi ile anıldığı, yaşayanların sevgisizlikten öldüğü bir dünyaya şahit oldum. Ölülerin toprağına çiçek ektiler, yaşayanların bahçesini talan ettiler✒️📖

"O günden sonra hep kapıya yakın oturum" dedi şair..

Ve ekledi...

Kapıya kadar ittiler.

Sonra o kapıdan çıktım diye suçlu ilan ettiler..!✒️📖

Sen sadece bir kedi değildin,en sadık dostumdun.

Seni asla unutmayacağım.

Belki de bu satırlar, kalbinden geçen son fısıltım olacak.

Varsay ki bir yıldızdım gökyüzünde, bir gece parladım sadece.

Sonra sabah oldu, güneş doğdu ve ben söndüm sessizce.

Belki bir melodiydim kulağında, kısa ama unutulmaz bir ezgi.

Sustum… ama yankım kaldı kalbinde.

Ve şimdi, sen yoluna devam ederken,

Ben senden geriye kalan bir “keşke” oldum belki de…✒️📖

Ve ben bu sözün altında hâla eziliyorum...✒️📖

Gitmek kolay diyorlar, peki için kaldıysa gittiğin yerde? Sesin kaldıysa, gülüşün kaldıysa, aklın kaldıysa, en önemlisi kalbin kaldıysa gerçekten gitmiş mi olursun, üstelik deli gibi özlerken? Hani derler ya hep gidene mi, kalana mı zor diye. İşte orda ki ne giden, ne de kalan ben değildim. Çünkü gidene de, kalana da değil; sevene zordu vedalar. Giden unuturdu, kalan ise bazen yanar sonra sönerdi.

Sevendi hatırlayıp acıyla boğuşan…✒️📖

Birini son kez gördüğünü bilmiyorsun ya hani

Ne acayip bir duygu dimi?

Bildiğini düşünsene son kez görüyorsun

Ve son kez gördüğünü biliyorsun

Bilmemen daha iyi belki de

Bırakamazsın ki onu

Mümkün değil.. Yakasına yapışırsın ✒️📖

Ne kötüdür, an kadar yakın bir asır kadar uzak olması.

Ve bilir misin ne acıdır, insanın bildiğini anlatamaması.

BEN deyip susması,

SEN deyip ağlamaklı kalması..✒️📖

Zamanı durdururum yüreğimde,

Sensiz geçtiği için,

Akrep yelkovana küskündür.

Şu bozuk saat çalışsa benim için ölümdür.

Bil ki akrep yelkovanı geçerse,

Atan bu yüreğim durur.

Bırak bozuk kalsın, hiç değilse;

Bir bozuk saattir yüreğim, hep sende durur.✒️📖

Sonra aramıza şehirler girecek, Hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek. ✒️📖

O da bana "Eksik olma" dedi ve gitti

Tam oldu şimdi, o yok ama eksik değildim.

Ben ona hep "gel" dim, o bana "git" ti.

Uzun uzun anlatacak değilim,

Kısaca sevmedi beni "gitti" ✒️📖