Επιβιβάζεσαι στο λεωφορείο κάθεσαι δίπλα σε ξένους  για να νιώσεις έστω για λίγο μια μικρή στοργή και ίσως -αν περισσέψει- λίγη θαλπωρή να δεις να ζωγραφίζονται τα χνώτα ανθρώπων στα παράθυρα κι αν ξεφύγει από κάποιον  ένα ζεστό -έστω χλιαρό- βλέμμα κι αν πάλι είσαι τυχερός ένα χαμόγελο που στο μυαλό σου θα γιγαντωθεί και θα γίνει χάδι.

Tι μοναξιά είναι αυτή; Παρατηρώ τα κοφτερά της δόντια! Τι τρέλα!

Στα χείλη μας ιδρώτας

ονείρων

καθώς καταπίνουμε

τον κύκλο του έρωτα.

Κανείς απόντας.

Εδώ το πέταγμα εδώ και η ρωγμή.

Να κυλήσει στο πάτωμα

η θάλασσα τ’ ουρανού

και ‘κείνη η σιωπή

μ’ όλες τις λέξεις μέσα

απ’ τα παραδομένα κορμιά.

Ούτε σκόνη και ανήλιαγα

να υπάρχουνε.

Να φορέσουμε το επίσημο βαθύ αίμα.

Έρωτας και τότε

με χώμα και ρίζα.

Καμία σάρκα πεθαμένη.

Είσαι εκείνος ο καθρέφτης όπου το κορμί μου ανθίζει

υπεράσπιση.

Έτσι ο κόσμος θα τελειώνει.

Έτσι ο κόσμος θ'αρχίσει.

Ούτε κρότοι, ούτε υπόγεια.

Μονάχα εμείς

ποτισμένοι το ενωμένο.

[art: Love • Ilya Glazunov, 1955]

A BEGINNING OR AN END

Oil on Linen 24″ x 36″

“κι όλο περνάνε κάτι άσπρα γαμωσμάρτ και κάτι πλάτες που θυμίζουν τη δική σου πάλι καλά που ακόμα δε σε ξέρω σκέψου αν σ’ ήξερα πόσο ακόμα θα μπορούσα να αγαπήσω μα μη μ’ ακούς όλο ψέματα λέω προσποιούμαι πως νιώθω κι εγώ γιατί αν αποφασίσω το αντίθετο θα σπάσει αυτή η καρδιά και θ’ αδυνατώ να ζήσω και όλο αδυνατίζω, ξεχνάω να φάω αποσπούμαι, τα πάντα ξεχνάω ” Some weeks ago I got obsessed with Nalyssa Green’s (@nalyssagreen ) song “Πάλι Καλά”, so of course I had to draw something in relation to it. https://www.youtube.com/watch?v=rlHl0q3lh8I

Art  by Poisoner.

Théodore Géricault