Długo sobie o tym myślałam i wiecie co, zrozumiałam pewne kwestie. Myślałam o miłości i chciałabym żeby wyglądała tak jak ją pamiętam.
Łączyła mnie kiedyś z pewnym człowiekiem niezwykła więź, długo potrzebowałam żeby to zrozumieć ale kiedy mi się udało zakochałam się w nim do szaleństwa. Mimo że nam się nie udało, życzę mu jak najlepiej z całego serca, nikt na to bardziej nie zasługuje niż on.
Tak trudno znaleźć mi coś podobnego, że rezygnuje wcześniej aby nikogo nie zranić.
Przywiązałam się tak bardzo do niego, a on do mnie, że nie wyobrażałam sobie nikogo innego przy moim boku, wręcz przeciwnie moja wyobraźnia kreowała takie obrazy jak stoimy przy ołtarzu, patrzę w błękit jego bezkresnych oczu i mówimy sobie tak, patrząc na siebie z ogromną miłością, której nie da się podrobić, takie obrazy jak to gdy siedzimy wieczorem z naszymi dziećmi i on tłumaczy naszemu synkowi jak się gra w daną planszowke czy które guziki wciskać na PlayStation żeby strzelić gola w Fifie, czy to jak rozmawia z nasza córka i opowiada jej o naszych śmiesznych przygodach, czy pomaga jej w miłosnych rozterkach. Nawet teraz mam to przed oczami.
Przywiązałam się tak bardzo, dlatego że z nikim nie przeżyłam tyle co z nim, zasypianie przy jego boku i budzenie się to coś niezwykłego, zazdroszczę komuś kto będzie miał okazję to poczuć, jego ramiona, ta bliskość, buziaki w czoło, wszystko to powoduje takie ogromne poczucie bezpieczeństwa, że nic więcej nie jest potrzebne, to wystarcza w zupełności, a jak dodam jeszcze do tego to, że z każdym moim ruchem potrafił zmieniać pozycję i dopasowywać się do mnie tworzy cudowny obraz.
Przywiązałam się tak bardzo, że ciężko było mi wytrzymać dnia bez jego głosu chociażby przez telefon, lubiłam jak mi coś opowiadał a gdy jeszcze opowiadał bajki czy śpiewał na dobranoc to już było coś wspaniałego, potrafił poprawić humor po każdym parszywym dniu, wierzę że każda dziewczyna, która może go teraz słuchać doceni to.
Przywiązałam się tak bardzo, że nawet gdy było źle, nawet jak nie chciałam go widzieć to tylko on mógł to naprawić, był moim Yingiem, podczas gdy ja byłam jego Yangiem. Rozumieliśmy się bez słów i mimo że były między nami zgrzyty, to zawsze wierzyłam że dojdziemy do porozumienia.
Przywiązałam się do niego tak bardzo, że mieliśmy nawet swój język, który tylko my potrafiliśmy rozumieć, swoje gesty, mieliśmy swoje powiedzonka, które dla nas znaczyły więcej niż dla kogoś innego. "Przecież mimo, pomimo i wbrew wszystkiemu się pokochaliśmy, nawet nie wiesz jak bardzo."
Był moją gwiazdą, która rozświetlała ciemność. I takiej miłości życzę każdemu. Bo ja będę mieć ją w sercu zawsze.
theartofmadeline
stormborns
blakekathryn
dailybridgerton
tangentwithtanner
titsay
annaxmalina
discoholicmusic
