Ang Stalker

Cinema 6. Kung saan kami unang nanood ng sine magkasama. Hahaha. The Wolverine pa yun eh.

Ngayon naman that thing called tadahana. Hahaha. Pero yun nga lang ako lang magisa ngayon. Pagtingin ko sa likod, na buti na lang tumingin ako. Kaya nagkaroon ako ng kasama.

Ang tagal mag start. Hahaha gusto ko na panoorin at makauwi, d na ako papasok sa susunod na subject. Haha nakakatamad.

Enjoy naman, habang kausap ko yung katabi ko tungkol sa movie. Hahaha. Maganda kaso putangina bitin.

At habang pinapakita yung scenes at sinasabi yung lines. Napapaisip ako.

Oo nga naman…

Bakit nga ba?

Hindi naman siguro..

And ano pa bang bago. Weekend = Galit siya sa akin or may ibang dahilan kung bakit d niya ako pinapansin.

Nagtanong lang naman ako kung bakit wala siyang number ng crush niya. Nagalit sa akin, pinamimigay ko raw siya. Labo. Pero kung ipagtulakan ako sa iba, grabe. Sasabihin pa na ang pangit pangit niya kahit hindi naman, kahit na nagbibiruan kami nun, sineryoso bigla ng loka. Kaya ko raw siya ipinamimigay kasi daw panget siya. Pero kung makapang lait sa itsura ko, sa size ko, sa ilong ko, kapag haggard ako akala mo hindi ako boypren eh. Hahahaha. Nakakainis din kasi yung titignan ko lang yung phome niya pero ayaw ibigay kasi may tinatago pala, eh balak ko lang naman maglaro. Ang masakit dun sa harap mo pa binura yung convo na akala niya hindi ko makikita na binubura niya. Nakakainis lang.

Parang ibang tao na yung kausap ko. Hindi ko na siya mabiro tulad ng dati. Hindi ko na masabi yung mga nasasabi ko dati. Parang bagong kilala mo yung tao tapos nangangapa ka kung ano ba sasabihin mo para d siya magalit or mainis o kaya naman matuloy yung conversation.

Ewan ko ba. Hindi ko na alam gagawin. Parang ayaw niya na rin akong kausap. Naiintindihan ko naman na minsan pagod siya at madaming ginagawa. Pero minsan parang hindi na tama. Dati tuwing weekend, excited ako kasi sa umaga makakausap ko siya ng matagal o kung hindi sa umaga. Sa gabi. Pero parang wala na. Minsan tatawag na lang siya kasi inaantok na siya o kaya naman ewan ko. Pag wala siyang makausap? Hindi ko alam. Ngayon tuwing weekend excited pa rin naman ako, hindi dahil makakausap ko siya ng matagal kundi maririnig ko yung boses niya sa umaga kahit sandali. Sabagay, nagkikita naman kami kapag may pasok, kaya siguro ganun.

Anniversary namin and magkaaway kami. I hope she remembered.

Kanina habang pinapatulog ko siya, sa gitna ng mga "I love you", "Huuuuuuuug!", siningit ko ang isang "Happy Anniversary!" pero mukhang d niya narinig. At mukhang nakalimutan niya nga.

So I made her a message;

HI BABYYYY!!!!! Happy Anniversary, siguro ngayon tulog ka na. and probably sad. Kasi akala mo nakalimutan ko na anniv natin. Huuuuuuug. Akala ko d tayo tatagal ng ganito. Hahaha. Iloveyouverymuch. Huuuuuug. Goodnight baby. Sleeptight.

Anyway, kung nasa isip man niya na nakalimutan ko, babawi na lang ako. Kung kailan kami mag cecelebrate. 

Pero nakakalungkot na mukhang nakalimutan niya nga. And I keep telling myself na sana naalala niya.

Why? Tell me.

I don't know what to think now. I did what I need to do. Told you things for you to stop. 

Why? Tell me.

You've gone too far. Far enough. 

Why? Tell me.

You're telling me you love me but acted last night as if you don't. You don't need to hide anything from me. But..

Why? Tell me.

Friend: Ang hirap naman nun!! Ano mas gusto mo? Yung araw araw nagkikita o yang minsan lang?

Me: Yung ganito, medyo okay na ako. (Smiles) Alam mo bakit?

Friend: Bakit? 

Me: Hmmm, kasi ganito. Tuwing magkikita kami, palagi kaming excited magkita. May time pa nga na sabi niya sa akin nawawala na yung sparks namin, pero nung nagkita kami, niyakap niya agad ako.  (smiles). Ganun.

Friend: Owh!! Ang saya naman nun! Hahaha, tae nagsisisi na ako bakit ako sumama kay boyfie sa OJT! 

Oo, masarap sa feeling na ganun, yung feeling na lagi kayong excited magkita tapos susulitin niyo yung araw na magkasama kayo. Sobrang sarap. Yung nararamdaman ko na parang unang beses namin magkikita, parang unang date ulit namin, over and over again. I get chills, kinakabahan ako, tumataas balahibo ko kapag malapit na ako sa meeting place. Ganun yung feeling ko. Tapos kapag nakita ko siya mapapangiti na lang ako, saying to myself I found the most beautiful creature on earth. 

Pero kung pwede, gusto ko rin yung palagi kaming magkasama, kung pwede lang hanggang sa pagtulog magkatabi kami. Hinding hindi ako magsasawa dun, promise. Kahit araw araw, oras oras at bawat minuto kaming magkasama. Hinding hindi ako magsasawa. Paggising mo mukha niya makikita mo, pag uwi mo makikita mo siya, mawawala pagod mo, kapag aalis ka pwede siyang kasama mo, every moment, of everyday andun siya para sa'yo. :) Diba, mapapangiti ka na lang kapag iniisip mo.