Dré en Gé Going for New-Zealand

We zitten in Auckland, de stad met zo'n 1,4 miljoen inwoners. Maar dat zou je niet zeggen, want het komt heel relaxed over. We verblijven hier de laatste 3 dagen van onze trip door Nieuw-Zeeland. Daarna vertrekken we naar dubai; het eind van onze vakantie-maand komt in zicht...

Tja, wat te zeggen over de prachtige kustlijnen; van rustige baaitjes tot woeste rotsachtige kuststroken. Van weilanden overvuld met schapen tot prachtige en tropische regenwouden, de afwisseling is weer enorm.. Momenteel zitten we in het prachtige Piha, een surfplaatsje met een prachtige rotsachtige kustlijn waar het regenwoud met al zijn groen zo de azuurblauwe zee induikt. Wandelpaden door het regenwoud en langs de kust zorgen voor adembenemende plaatjes.

Alleen die waarschuwing; Tsunami-zone??!

Na iedere bocht vervolgen we onze tocht vol verbazing en plezier; van al het wonderlijke moois hier. Het blauw van de zee en het groen van het regenwoud neemt ons mee op een tocht door dit prachtige land diep landinwaarts of aan het strand.....

Oeps; Tsunamie-bordjes, dat is curieus

maar ook de camping-beheerder is serieus;

bij 3x een sirene;

SOUNDS...

Wat een dag... Eerst reden we door vulkanische landschappen met borrelende stroompjes, modderpoelen en stomende kraters. Maar toen kwam er geen einde aan onze dollemansrit; we hadden een camping aangedaan die leek op Dante's inferno; HORROR; zuipende hilly-billy's, schreewende dronken vrouwen en verder zal ik niet in details treden...ik scheurde er snel weer weg. We konden echter zo laat op de dag geen rustige plek meer vinden...nu staan we geparkeerd tussen een nachtclub en het spoor in, hahahahha het blijft een avontuur!!! Gerard moest in de nachtclub bij een dame in hotpants een toegangspasje halen voor ons "motorcamp".....de nachtclub zat vol met houthakkers en andere baardtypes die de avondmatch rugby op de tv zaten te bekijken....hoe kan je het treffen...Gerard kwam met rode oortjes weer naar buiten. We zitten in ons wagentje te luisteren naar het denderende spoor aan de ene kant en de schallende nachtclubdeuntjes aan de andere kant, afentoe wordt er een krat lege flessen in een container gedumpd...we zijn dus even van het natuurlijke padje af!!!!!!! Ook dit is Nieuw-Zeeland......

Gerard zei; I wanne park my Van.. en de lady in hotpants zei; yes you can!! hahah tussen club en spoor waarschijnlijk gaat de herrie de hele nacht door!! We zijn duidelijk niet op onze plek in dit motorcamp opgesloten achter een groot hek.. morgen met grote snelheid hier vandaan om weer naar de natuurlijke paden terug te gaan.

SILENCE...

In paradise again....We bevinden ons aan een prachtige lagune ten noorden van Auckland. We kijken uit over de baai en kunnen vanuit de camper zo het trappetje af om te zwemmen.....en te wadlopen!! Bij eb ligt de hele baai droog en kun je via het wad naar de aan de overkant gelegen strandjes lopen, prachtig gewoon.We staan hier helemaal in ons uppie, wat een rust en zaligheid...

Vanuit de Camper rechtstreeks een duik in het water alleen checken op de eb en vloed-standen want anders maak je een flater en duik je op het harde wad en dat is eerder modderig dan nat. Een heerlijke wandeling over het drooggevallen meer de omgeving verrast ons telkens weer. We genieten nu echt van het zonnetje en de rust tot het laatste tipje zon de zee insust.....

en we gaan nog niet naar huis; we zeggen hardop neeeee een lieve en zonnige vakantie-groet van Gé en Dré

Eketahuna...Motouapa...en verder; het klinkt inheems en dat is het ook, dat zijn de namen van de plaatsjes waar we verblijven. Momenteel bevinden we ons rondom het Taupo-meer, we staan praktisch aan het water geparkeerd.

Langs de waterkant zwemmen zwarte zwanen, het is wederom een plaatje als op een ansichtkaart. Fietsen, zonnen en lekker genieten is het motto, een hele pan kippevleugeltjes verorberd, tja het buitenleven maakt hongerig...en dorstig uiteraard!

Vogels vliegen af en aan en dan heb je ook nog onze buur; de zwarte zwaan. Fietsen, klimmen en zonnen daar was het ons om begonnen. Met de avondzon op ons gericht lijkt deze plek als uit een gedicht; Oo, gij wonderschoon land ik heb mijn hart verpand en wil hier nimmer weer vandaan laat hier mijn huisje voor altijd staan....(ahum)

Het is dat we een groet uit het kattenhotel hebben gehad van Juultje en Diva, onze grote schat.. wat ons met beide benen weer op de gond zet en de reisplanning wordt voortgezet.......

(foto; verzonden vanuit betty's kattenhotel; een thuisgroet van "Diva")

MOOI-MOOIER-MOOIST...

Ik kan met geen foto of pen beschrijven hoe mooi en divers dit land is; het prachtige ruige binnenland hebben we achter ons gelaten en we rijden nu langs de subtropische westkust van het zuider-eiland. het is een geluk dat we hier beland zijn, want door de hevige storm van afgelopen dagen waren bergpassen en bruggen afgesloten als gevolg van rots verschuivingen en overstromingen...tja dat past wel een beetje bij ons; het loopt immers altijd anders dan normaal...we zijn er zelf al aan gewend, een rondreis is voor ons een echt avontuur. De geplande route is daardoor niet haalbaar, maar ach, de echte avonturier is flexibel ingesteld; soms iets te flexibel; de eerste bekeuring is ook al binnen, ze zijn hier nogal streng, dus werden we door de lokale oom agent op de bon geslingerd; welcome to New-Zealand...have a nice trip! Inmiddels staan we aan het strand geparkeerd; prachtige rotsformaties worden hier afgewisseld door lang brede stranden, waar je niemand tegenkomt behalve een verdwaalde zeehond... helaas maakt het zonnetje weer plaats voor de hevige regenbuien die ons hardnekkig blijven volgen! hard wegrijden helpt dus niet; je krijgt een bekeuring en de regenbuien halen ons toch weer in! Verder is het heerlijk rijden hoor; je komt soms uren lang niemand tegen en waant je soms echt alleen op de wereld....een prachtige wereld...

Kedeng, kedeng, kedeng, kedeng over krakkemikkige bruggetjes, soms heel eng! Maar lekker gassen want je komt niemand tegen; behalve oom agent, en die geeft je zijn zegen... Een boete, maar ach we moeten maar door; en soms op dezellfde de weg het treinspoor!!! Wat een rare wereld , maar ach ik ben meestal toch alleen op de weg... helaas zorgt de achtervolgende donder en bliksem voor de meeste pech.... Het zonnetje probeert het echt, maar de regen blijft aan de winnende hand en bij Nieuw-zeeland dacht ik nog wel aan brandend zand en een verloren land...???!!!!

ABSEILEN...

Woehaaah...did it! Abseilen langs de hanging bridge, over het kolkende riviertje en de ravijn heen. Dat was weer genoeg sensatie voor vandaag. Verder hadden we een geweldige rit door de bergen en langs eindeloze wijnvelden. We bevinden ons aan de Oostkust en hopen snel de overtocht naar het Noorder-eiland te kunnen maken. Maar rust hadden we niet toen we aan het strand parkeerden; er moest een fietsband worden geplakt! Hahah, ja ook dat hoort erbij. We hebben wel een lekker pannetje mosselen klaar gemaakt en genieten van de rust. Al staan we hier wel in het pikkedonker, in de hele omgeving geen lichtpuntje te zien behalve de sterren boven ons...

Het vrouwtje zei nog; if you fall down, you don't have to pay.. ze gaf me duw voor het abseilen en ik riep nog; neeeeeeeeeeee..... Maar ach de vlucht ging zo snel.. ik keek naar beneden en dacht; what the hell..... hahahah, ja achteraf kan ik er om lachen en denk wat ben ik toch een idioot voor hetzelfde knapt de kabel en val ik dood.... Maar de kick het gedaan te hebben is er toch en guess what, ik leef nog!!!!! Alle gekheid op een stokkie ik neem voor de nabibbers nog een slokje.....

NAAR HET NOORDER-EILAND...

We hebben de drie uur durende overtocht per ferry gemaakt...de camper geparkeerd tussen auto's en vrachtauto's op een enorme veerboot. Een prachtige vaartocht langs de vele eilandjes van het zuider-eiland. Via de hoofdstad Wellington op het noorder-eiland zijn we al een flink stuk het binnenland ingereden. We bevinden ons nu op een supergroot weiland....de enige "vreemdelingen" lijkt wel. Ook het verderop gelegen dorpje ziet er wat verlaten uit; iedereen begroet je wel maar ze kijken alsof we van Mars komen... met de bikes zijn we langs de clif en het riviertje gefietst, wederom een gezellige en wonderbaarlijke groene omgeving.

Ik reed de boot op naar de top, op dek 5 was de camper-stop. Een geweldige vaartrip, manouvrerend langs vele eilanden met groene baaitjes en verlaten stranden. het noorder-eiland bereikt en even verbouwereerd want het drukke verkeer rond Wellington waren we verleerd. Maar nu weer op weg door groene bossen om in stilte en rust op te lossen.....

>Serious burgers; modelletje "Big Stuff"...

Voordat we het gezellige Queenstown verlieten, moesten we nog even langs "Serious Burgers" voor de allergrootste hamburger genaamd; "Big Stuff". Haha 3 x zo groot als een Dubbel Whopper...had ik gezien tijdens het shoppen. Voordat gerard het in de gaten had moest hij zijn tanden er in zetten, zo groot was zijn mond nou ook weer niet....hahah HHHHeeeeerlijk!!!!! Verder is alles in onze omgeving een beetje Big Stuff; de vergezichten, de vrachtauto's, de bomen.......yeh baby, all Big Stuff...

>Yeh baby...all big Stuff....

>Een ochtend op de mountainbike...

Heerlijk; een ochtendje op de mountainbike langs het meer...lekker op de koffie bij een schattig cafeetje....mmmm. Queenstown langs het water maar ook vanaf de berg is adembenemend; de bergen, de baai, het groen, het is woooow!!

>Queenstown langs het water maar ook vanaf de berg is wow...

Heerlijk op de fiets het zonnetje schijnt immers niet voor niets. Zo'n 20 km op de pedalen om in het pittoreske buurstadje een cappucino te halen. Met de gondel de berg op en zie nou.. het uitzicht is echt te wow!! Wat een geweldige plek om even stil te staan morgen is vroeg genoeg om op pad te gaan.

>Cruisen langs watervallen en zeehonden....

Na een cruise door Fiordland, waarbij we de watervallen en zeehonden bewonderden, zijn we nu beland in Queenstown. Een grotere tegenstelling bestaat niet; de geisoleerde ligging van Milford Sound en zijn fjorden of het drukke en ski-oord-achtige Queenstown waar het barst van de gezellige barretjes en restaurantjes. Hier kunnen we even ons hart ophalen en tot rust komen voordat we richting gletsjers en het noorden trekken. We hebben het lekkerste en meest pitoreske stalletje ontdekt om fish&ships te eten......

>Cruisen in Queenstown Haaa...

We verblijven in Milford Sound; een verlaten stekje tussen de fjorden. Het weer is slecht, maar weerhoudt ons niet om te mountainbiken en op stap te gaan. De omgeving is geweldig; woeste en kronkelende riviertjes, watervallen, oude hangbruggetjes, dichtbegroeide wouden en de vele Kea's (berg-papegaaien) die zelfs op de spiegels van onze "Wip-express" willen meeliften!!

Een wondere wereld die diepe indruk op ons maakt. Bij elke bocht een Ooooo en aaaahhh ontlokkend, de afwisseling van groen, wit en bonte kleuren, de sterk wisselende weersgesteldheden zijn extreem. Zo lopen we in het lente-zonnetje en zo staan we ineens midden in de sneeuw.

We worden tevens achtervolgd door storm en regen, welk de omgeving een extra woeste aanblik geeft. Evengoed genieten we met volle teugen...let wel; we maken altijd weer wat byzonders mee; zo weet Gerard na een half dagje mountainbiken de versnelling van z'n blitse bike te slopen.....aiaiaiaiai! That's the story of our life........

Een lange rit; maar onze camper doet het goed; door de supergoede veringen zitten we bij elke hobbel in de weg, op en neer te bouncen in de cabine. gerard heeft de camper dan ook omgedoopt tot "Wip-express". Aldus begeven we ons met de "Wip-express" in het kleurenpalet van dit land; gifgroene heuvels afgewisseld met velden brem en azuurblauwe baaien zorgen voor sprookjesachtige vergezichten en een onbeschrijflijke kleurenpracht.

We zijn aan het strand gestopt en hadden onze eerste ontmoeting met een flinke zeerob. We hebben de wipexpress uiteindelijk ook aan het strand geparkeerd voor de overnachting. Heerlijk om in het inmiddels verschenen zonnetje boven op een duin een wijntje te nuttigen...wat kan het leven mooi zijn!

De "Wip-exprees geparkeerd aan het strand en terugdenkend aan de rit door het prachtige heuvelland, de ontmoeting met "Robbie" de zeerob maakte deze dag helemaal top. genietend met een wijntje en uitkijkend op de zee, zend ik jullie de groetjes, veel liefs, Gé en Dré....

Onze camper is een truck, daarbij hebben we twee mountainbikes achterop.....We rijden door fikse regenbuien richting Akaroa. De start verliep slecht, want in Christchurch werd ons de weg afgesneden; collisiondamage 1 en hopelijk ook de enige!!!!! Gelukkig een verf schrammetje, op eerdere vakanties hadden we immers al eens wieldoppen en een ventilatiepijp verloren, tja dat hoort ook een beetje bij ons....12 steden, 13 ongelukken of zoiets. De omgeving waar we ons bevinden is sprookjesachtig; groene heuvels aan prachtige baaien...het weer zit helaas niet mee; dus is het echt k(r)amperen. Hopelijk laat snel het zonnetje zich zien.

Dat we nu echt in een andere wereld zijn, is wel duidelijk....De temperatuurverschillen zijn enorm; van 32 graden in Sydney naar 12 graden in Christchurch, Nieuw-Zeeland. Het normaal zo pittoreske provincie-stadje is niet meer; door de aardbevingen van 2010 en 2011 is het gehele centum totaal vernield. De shops zijn nu gevestigd in containers en het stadsplein is een groot bouwterrein.

>Voor...

>Na de aardbeving

De cathedraal lijkt wel gebombardeerd, we zijn er helemaal van onder de indruk. Morgen gaat onze camperreis dan echt van start en zullen we in ruim 3 weken zo'n 4000 km afleggen en reizen over het Zuider-eiland en Noorder-eiland, langs regenwouden, fjorden, vulkanen, stranden en al het natuurschoon wat Nieuw-Zeeland te bieden heeft.... De komische noot van ons verblijf in deze sobere en deprimerende stad is; dat we door een vreemde stadsbus-chauffeur werden rondgereden.....namelijk een heuse travestiet achter het stuur!! Volgens Gerard waren zijn uiterlijkheden w.s. ook het gevolg van een aardbeving, hahahaaa; een knalrode krullenpruik (naar mijn idee zoals Annie in de gelijkgenaamde musical), een oerlijke outfit ( naar mijn idee weggeplukt uit les miserables), en als hij/zij praatte of lachte; een tandloos bovengebit. My god; een 9 op de schaal van richter!!!! In het zo tolerante Nederland zou geen enkele busmaatschappij zo iemand achter het stuur plaatsen, maar hier schijnt het heel normaal, of is dit het gevolg van....???? Het heeft in ieder geval onze lachstuipen weer beroerd...