Mena

harabesin kızım sen. kimseye yuva olamazsın.

fark ettim ki ben zaten birçok şeyi önceden hissetmişim

çok sıkıldım her şeyden

sırtımdan vursan affederdim, göğsümden vurmanı yere göğe sığdıramadım.

Sonra geriye bir avuç kırgınlık kalıyor. Senin yere göğe sığdıramadığın sevgiden.

+"sonra soruyorlar neyin var diye, ayhan. diyemiyorsun ki hiçbir şeyim yok diye, diyemiyorsun. boğazına kırk düğüm olup kalıyor. yutamıyorsun da ayhan, sığınamıyorsun hiçbir yere. boğazına atılan kırk düğümle öldürüyosun ruhunu."

uzaklaşmaya ihtiyacım var. ama kaçmak değil bu, sadece artık savaşabilecek kadar sağlıklı bir ruha sahip değilim. isterseniz pes etmek diyin. çabalamış, çabalamış, çabalamış; olmamış. sonra da gitmiş.

büyüdüğün evin duvarlarında yoksa sevgi, kaldığın bütün evlerde üşürsün.

Erkekler herşeyin en kötüsünü hak ediyor

O şiir, şiir olmadan bitti..

Bilinmezligin ortasında kurşunlandı duygularım

Ağlayarak dinlediğim şarkılar kırgınım.