Sena

Seni affedersem bütün dünya yüzüme tükürür ama yine de bir defa dizlerinde uyuyabilmek isterdim.

Duvarlarla konuştum… Duvarları yumrukladım ağlayamadığımdan. Delirdiğimi sandılar. Yanıldılar… Yalnızdım.

Ağlamak isteyipte ağlayamamak, siz bu hissi nerden bileceksiniz.

Sanki kulaklığım takılı son ses müzik dinliyor gibiyim. Biri şu kulak çınlamasını durdursun !!!

eğdirmem başımı kimselere, ama sana yerle bir oldum

Kimsenin dinlemediği şarkıları dinlerim

Kimsenin izlemediği filmleri izlerim

Şairi meçhul şiirler söylerim

Hastalıklıyım ben, takıntılıyım çokça

İşte bu yüzden kıskanıyorum seni her şeyden

Bencilce biliyorum ama sen sadece bana özel olmalısın

Siyah ve beyazın seviştiği hayatıma renk kattın sen

Güldün, ağladım 

Uyudun, güneş doğana kadar izledim

Öyle güzelsin ki zaman kavramı soyutlaşıyor senle

Öyle özelsin ki çiçekler açtırıyorsun gönül bahçemde, tebessümünle

Öylesin işte, öyle özel ama değilsin öylesine

Şimdi koynunda uyumak vardı işte…

 Ben hep güçlüydüm aslında. Herşeye güler ve geçerdim. Ama farkettim ki geceleri bunun bedelini ağır ödüyorum

ve bugün tekrar uyanmak istemeyeceğim sabahlar için uyuyorum.

İçimde öylesine var ki nefret… Hiç tırnaklarınızla dünyayı parçalama isteği oluştu mu içinizde? ondan sonuna dek iğrenerek, güveninizi zedelemiş tüm insanlara kızıp sövererek.

Bilemezsiniz arkadaşlar kimin ne yaşadığını. Öylesine söylenmiş bir sözün nasıl bir insanı yarım saat boşluğa bıktırdığını.

benimle ne güzel yaşlanırdın