Metrodan inince kardeşim beni aldı, evde kahve içtik. Sanki kendini yok etmek istiyor gibi. Davranış ve çevresinde kurulan alışkanlıkları kendine zarar vermek üzerine. Geceleri uyumuyorum dedi. Gittiği psikiyatristin bipolar olabilirsin demesi bünyesine çok güzel yerleşmiş. 

Uyandıktan sonra kuzenimle buluştuk. Her şeyi pat pat söyleyen ve duygusaldan çok mantıklı yanı baskın olan kuzenime karşı kardeşim silkelenir gibi oldu. Abla kardeş ilişkisinde tabii o kadar etki almak zor. O gece iş hayatımın sosyal hayatıma etkisini içebildiğim bira sayısıyla fark ettim. Onlar über enerjikken ben masada uyumak üzereydim, Ankara soğuğuna rağmen. Kuzenim o gece bizde kaldı. Dün yine beraberdik, tüm gün dolaştık. Ankara metrosu YAVAŞ. Alışveriş merkezindeki mağazalar da çok büyük. 

Akşam kuzenime gittik, Son Samuray’ı izledik, kardeşimin en sevdiği film. Sabah 6:30′ta kalkacağım için erken uyudum. Uyumadan önce kardeşim yanıma gelip çok teşekkür ederim geldiğin için dedi. Ailemizde böyle yakınlıklar pek yaşanmadığı için, böyle bir an yaşamamız içimi ısıttı.