Bakla

I would probably call it the best birthday I’ve ever had. Hindi kasing bongga ng dati yung handa, but it’s what I asked for.

Sisimulan ko sa umaga. Well, hapon sana kaso dumating si Toni ng tanghali. Ang plano kasi namin pupunta ng A Rest Tea Place kaso change of plans, bumisita sila ni Reggae. Late ang kupal hahaha. Isang movie na horror dapat tapos naging comedy na ewan kasi ang pangit ng edits and shit. Tapos may dala si Toni na ice cream. Though two hours lang si Reggae kasi biglang pinatawag ni Sir Santos sa school. Naisipan namin ituloy yung A Rest kaso puno. Nag center para magpatuyo ng pawis tapos nag-aya akong mag Hugot Cafe, which was the best place at that moment kasi walang ibang Lapiscians na nandun and marami pang vacant. Sana nung simula pa lang ako na nag-order kasi ang cute nung kumukuha. Actually, he was charming.

“Kapeng matang, yung kaya akong ipaglaban. Isang hot, isang cold.” “Mixed emotions?”

Haha wala lang. I find it cute. Tapos ang friendly ng tono niya. Malabong wala siyang jowa. So anyway kinuha ko yung chansa na mag catch up ni Toni kasi hindi na kami magkaklase and ang raming nangyayari. So ayun. Umalis rin kami ng 5:00pm, probably the earliest time pag may galaan.

Umalis si Regie nung umaga, nagpunta daw ng Robinson’s. And nung pagbukas ko ng ref… may cake. It was, how should I say this, the first time he gave something to me for my birthday. Usually it would just be a greeting, but for once naisipan niya akong paggastusan. Natouch ako. Actually naappreciate ko ng sobra kaso hindi ko alam kung paano ako magpapasalamat kasi hindi talaga kami ganun. Hindi talaga ako madalas nagpapasalamat sa kaniya. But I felt like he deserved it and I failed na sabihin sa kaniya yun. So babawi ako sa birthday niya kahit ang rami kong gastusin hanggang January.

Gabi. Surprise visit nila Jessa and Arianne. Nag expect ako na other day kasi may plans ako nung umaga. Ayun nagstay sila for dinner. Kalokohan and everything, the usual. Feeling with fambam AHAHAHA. They got me clothessss and cake. So hindi ko alam kung ano ilalabas ko kanina kasi I want to see yung effort ni Regie awww.

Skip skip. Move kay Mama. Well although na wala siyang binibigay pag gift giving, siya lagi naghahanda samin. Pizza lang hiniling ko mula sa kaniya kasi ayoko nang napapagod siya. Ang tanga ko kasi I never thanked her unless sabihin niya. But thank you sobrang naaappreciate ko. Lumaki lang talaga akong hindi nagpapakita ng lambing at lahat lahat.

Sila Ate Harlene and Dico binigyan ako ng eraser and colored pens. Cuteeee. Alam kong gipit sila dahil sa gastusin and thankful talaga ako na nagawa pa nila akong regaluhan despite that. SOBRANG AWKWARD LANG TALAGA AKO MAGPASALAMAT PERO MAHAL NA MAHAL KO SILAAAAA.

Video call si Kuya. Cold ako, well not really. The usual lang naman. Pero sana nakaabot siya sa birthday ko bago sila umalis. And shit I’m crying right now. Ayun okay na sa aking presence niya kasi ilang taon na akong tumanda nang wala siya sa harapan ko. Hindi kami ganun nag-uusap pero iba pa rin talaga pag nandiyan siya and yung jokes niyang parang ewaaaannn. Nagpasalamat ako sa kaniya, don’t worry.

Lastly si Papa. Ayun nag expect ako na hindi? Ang gulo pero yeah. Battery lang talaga inexpect ko tapos biglang 5k bigay niya sa akin. Isa lang ibig-sabihin nun. Omg pinagbigyan niya ako. This would probably the last thing na hihilingin ko. Tumataas na yung mga bayarin tapos matatapos na magbayad yung mga drivers. Nakakahiya na kung kelan ang hirap na kumita dun pa ako humiling ng isng bagay na malaki ang halaga (sa pera). Pakiramdam ko ang spoiled ko. Pero promise last na to… iingatan ko na. Paaabutin ko hanggang sa makaipon na talaga ako para sa mga luho ko. Niyakap ko si papa mej awkward kasi di ko talaga alam kung paano ko sasabihin ang salitang salamat na may lambing.

Are you toying with me? Bullshit stop. Is it because I saw something different in them and I had to say it just for you to realize? It’s not my fault I saw something most people never even bothered to look at. 

8 ng umaga pumunta kami sa laban ng basketball boys sa Golden Acres. Nung tanghali, nakikain kami sa bahay nila Jucas. Nung hapon, pumunta kaming Verdant para sa laro ng volleyball girls. Mga 6 ng gabi dumaan sa center para magpalamig? 

Akala ko para magpalamig lang pero napadaan kaming Tom’s world. Naglaro kami ng basketball nung una tapos naisipan kong gamiting yung natitira kong tokens sa claw machine. Nung una nakapila ako sa iba tapos lumipat ako sa isang claw machine na ginagamit ng iba. Ang cute kasi puro squirtle na stuffed toy yung nandun. Tapos lalake yung naglalaro nung time na yun at sobrang focused siya, so tumayo ako sa likod niya para maghintay na matapos siya. Maya-maya lumingon siya tapos nakita niya ako. Ningitian ko siya tapos ngumiti rin siya. Ang gwapo niya. Akala ko maporma lang kasi nakapolo tapos ang ayos ng buhok. Tapos si Jessa... “WALA KA TALAGANG MAKUKUHA ANG DAYA NG CLAW”.

I really don’t know what’s going on in his mind. He quit his dance group just because of his so-called “friend” said his dances were lewd and he doesn’t want him to dance anymore. Saying that a huge group of guys was judging him. I was disturbed by the fact that he chose to quit something he loved doing just because one person told him to. He was being judged ever since his first year and he didn’t give a damn about it until today. He said it himself before. He doesn’t care what they think of him. Then suddenly this new student, who happens to replace us, suddenly says nonsense and acts like he’s mad about it and changes how things should be. I don’t see it as a camaraderie, but more of a colonialism where he’s letting his equal conquer and takeover him. It’s an insult having something with meaning be replaced by something so trivial. He’s a his own self having his own decisions. He’s not some kid who needs others to think for him. He’s being a bitch. It’s not like he wasn’t before, but this is different. It’s worse. He’s not in the right mind. Believe it or not, the other person is using their “friendship” to blackmail him which leads me asking why would he let this happen. Because he would never find other people that would accept him the way we used to? Because his afraid of losing his friends just because of something so shallow? 

Lately hindi na ako yung inaaya niya lumabas. Siguro kasi inaasikaso niya yung sayaw at yung kanta pero... Eto yung araw na ang dami kong nakikitang, i don’t know, signs? 

Maglalakbay ako sa likod pero maya-maya nasa tabi ko na siya. Kanina, bago magsimula klase, umupo siya sa table ko, pinag-uusapan yung nang-iwan sa amin. Kanina rin pumasok kami sa MAPEH department tapos umupo ako.. kumandong siya. Bakla talaga haha. I don’t mind really. Parang normal lang yun.

Kagabi muntikan na siyang magalit sakin kasi binabanggit ko yung niligawan niya tatay ng kaklase niya nung grade 7. Tinanong ko siya kanina kung nagalit ba siya tapos sabi niya muntikan na raw. Buti tumigil agad ako. Anyway, kanina muntikan na kami ma-FO, ilang beses rin kasi either magpapabebe siya o magpapabebe ako. Yung sasabihin niya FO kami ngayong araw tapos sasabihin ko “sige ah” tapos ibabalik niya sakin yung sinabi ko.. 

“Sabi mo kasi kanina FO eh”

... ayun buti biruan lang.

Bigla na lang siyang manghahampas which I don’t see him doing to any other person. I mean yung manghahampas siya dahil sa isang biro is usual pero yung pagtahimik kami tapos manghahampas iba. Is he seeking my attention? Yung tawa niya normal yun. Same with whom ever he’s with. 

Madalas din nagiging open na kami sa isa’t isa about an issue with a friend... or at least that’s what we thought we had with that person. Nasasabihan ko na siya ng insights ko about other things, hindi lang tungkol dun.

Malapit na mag December, malapit na ang Pasko. Bawat taon na nagaganap ‘to, may dalwa akong problema. Una, pera. Pangalawa, kung ano hihilingin para sa wishlist. Ito ang dahilan kung bakit ko naisipan magsulat ngayon -- para ready ako kung ano isusulat ko sa papel pag bigla kaming hiningan o pag may nagtanong. 

Minsan nakakatamad lang talaga kuhanin yung phone para makinig lang ng kanta. Ang laki pa ng bawas sa battery pag ginamit mo kasi marami ka pang ginagawa kasabay ng pakikinig. Sana may mp3 player ako para hindi na ako palacharge ng phone, hindi laging nakatutok sa screen, hindi nakatitig sa laptop, at masmagaan yung dala ko. Samahan na rin sana nilang earphones na matino.

Naisipan ko ring humiling ng hardbound journal na plain yung papel kasi sobrang pleasing niya sa mata pag nilagyan na ng laman. Actually depende yun sa sulat ko at kung tatamarin ba ako. Pwede rin para masanay akong magsulat ng pantay. Pwede rin para gawing planner or bullet journal or planner na journal para hindi gaanong boring. Somewhere na pwede kong pagsulatan ng anything under the sun.

Hindi mawawala ang pera sa wishlist lalo na pag wala nang maisip na iba yung bibili. Win-win situation naman if ever. Hindi na siya mag-iisip, ako na bahala kung para saan ko gagastusin. 

If it’s not too much to ask, which it really is, sana makatanggap ako ng bagong phone kasi sobrang nakakastress na sobrang lobo na ng battery ng phone ko ngayon. Baka mamaya biglang sumabog sa kamay ko. Hinihintay ko naman talaga masira para maisipan nila papa na palitan pero wag naman sa delikadong paraan. Ilang gabi na akong naghahanap sa net ng phone, reviews, at price sa lazada. Yung nakahanap na ako ng kapalit, kulang na lang pera. Choices ko: LG X Screen, Xiaomi Redmi 3s, Zenfone 3 Max, Meizu M2 Note. Though, iniisip ko mag phone muna na mura para ibigay sakin ni kuya yung LG G4 niya or para makapag ipon muna para sa ibang phone na magugustuhan ko in the future. Pwede rin na bumili na lang ako ng bagong battery para sobrang minimum ng gagastusin ko for the meantime.

Para mas attainable para sa makakabunot sa akin, basic phone na lang okay na ako. Ayaw kong mabugbog lalo yung phone ko ngayon. Wala naman akong katext pero  okay na rin yun para wala akong masyadong pagkaabalahan. Pwede rin para malayo ako kahit papaano sa phone ko, lagi ko na lang hawak.

Eto, out of topic. Lately kasi, habang pinag iisipan ko gumastos para magkaroon ako ng bagong phone, tinignan ko kung gaano kalaki magagastos ko. Estimated of P10k. Which is too much para sa isang kuripot na taong kagaya ko at may ipon na P15k lang. P2k dun ang hindi ko pa nadedeposit sa banko. So naisip ko na gumastos ng P1.5k para sa ibang bagay na mas importante kaysa sa kagustuhan ko palitan ang phone kong malapit nang sumabog.

Salamin  Dalawang taon na kasi yung salamin ko. Puro gasgas na tapos medyo tabingi na. Sabi nila every year daw dapat nagpapalit. Nasabi ko na kay papa and sabi niya last time na this month daw papapalitan niya, kaso ang rami ko ring hininging pera para sa mga bayarin sa klase this month so feeling ko malabo yun. Iniisip ko na ako na lang. Sabi ng friend ko meron daw murang pagawaan sa sm, tapat ng Zarks so titignan ko dun.

Gitara Gusto kong may maachieve for once, yung hindi sa academics. Yung sa skills. Pero feeling ko tatamarin ako pagnakabili na ako, sayang pera. Pero feeling ko rin naman gaganahan rin ako matuto kasi sayang nga yung perang possible na magastos ko. Gusto ko magkaroon ng hobby na hindi lang nakahiga at nakatitig sa phone ko. I want to develop something during sembreaks or during summer.

Hindi ko alam kung pag-aayos o pag-hahalungkat ang tawag sa ginawa ni mama, basta ang punto dun may nahanap siya. Na sa kwarto nila ako, nagpapahangin sa electric fan. Narinig ko na lumabas si mama para kausapin si papa. Lumabas ako saglit tapos bumalik agad sa kwarto nila. May nakita akong hawak na plastic si mama. Sabi niya galing raw sa wallet ng kapatid ko. May sinabi siya tungkol sa kausapin anak niya at marijuana. Alam na.

Pagkalabas ko sa cr kanina nakita kong papunta na si papa sa kwarto ng kapatid ko pero napansin niya na nandun pa ako kaya bumalik siya sa kwarto. Pagkapasok ko sa kwarto nila nakaupo lang dun si papa tapos dumiretso ako sa kwarto ko. Rinig ko ang pagbukas at pagsarado ng pinto. Sa ibang salita lumabas si papa para kausapin kapatid ko. Tinanong kung ano nawawala sa kaniya kasi kinuha nila yun at tinago. Sagot niya siguro wala kasi sumigaw si papa na wag siyang lokohin. Tapos sumigaw uli siya na tignan yung wallet niya. Ayun, tinanong uli kung ano nawawala. Hindi ko narinig kung sinabi niya ba talaga na marijuana yun. Tinanong rin kung saan/kanino galing o kung sinisindihan pero hindi ko narinig yung mga sagot. Hindi ko rin nadinig lahat ng tanong.

Jessa: Weh? Akala ko gabi-gabi eh

Arianne: Onga

Ako: Ay ship talaga

Arianne: Ship ko kayo ni Reggae