βαρεθηκα αυτη τη διπλωματια σου, μα πιο πολυ απ’ολα βαρεθηκα αυτη την αλαζονικη σου ταση να τα εχεις ολα ακριβως οπως τα θελεις εσυ. χωρις υποχωρησεις και θυσιες. «δεν μπορεις να τα εχεις ολα», πρωτη φραση που μαθαινουμε. εμενα δε με χωραει τετοιο κλιμα, υποτιθεται ξεχωριζω για σενα. φερσου αναλογα λοιπον και στηριξε το αν τολμας. δεν θα υπαρχω διπλα σε υποκαταστατα που μου μοιαζουν. δεν μιλαει ο εγωισμος μου, μιλαει το παραπονο. εγω εθεσα τα ορια μου. μολις μαθεις ,λοιπον, που βρισκεται η αληθινη αξια, ελα να με βρεις και ηλπιζε πως δεν θα’ναι αργα.















