ALACALI KOZA

Yaşamanın Yaşadıklarımın varlığına şükrettim bugün Gözyaşlarım yağmura Yağmur varlığıma karıştı Yollar yürüdüm Düşler gördüm zifiri karanlıkta Ben olmak Benliğine sahip çıkmak bu kadar çetrefilli olamamıştı Özlemiştim sevgiyi Huzuru kucaklamayı Dizlerime yatırıp saçlarını okşamayı Mesele gitmek ve kalmaktan çıkmıştı artık Konu yaşamaktı Sağlıklı ferah bir nefes almaktı yaşam Var…

Zaman aktı Mevsimler değişti Simalar yer değiştirdi İçinde nefes aldığım duvarlar yıkıldı, yenisi örüldü. Peki ya ben ne kadar değiştim? Zaman eksiltti mi çoğalttı mı Kattı mı kaybettirdi mi İlerledim mi geriledim mi Bilmiyorum, Sadece zaman akmaya devam ediyor ve asla tutamıyorum avuçlarımda Hayatın amansız ve zamansızlığı karşısında Avuç içlerim soğuyor, Parmaklarım buz…

Tüm tozlu rafları tek tek indirdim bugün Şöyle baktım önce Neler vardı bu toz tutmaya mahkum ettiklerim içinde Bazısına dokunur dokunmaz parmaklarım yandı Hissettim tekrar aynı endişeyi Yeniden en arka rafa atmak istedim Bazısı neden ordaydı ne zaman gelmişti bilmiyorum Çöp kutusunu boyladı bile bazıları Çöpleri alelacele kapınının önüne koydum Bazılarının tozlarını özenle sildim Ve en…

Avuçlarımda kocaman bir sessizlik Sessizliğin sesini hiç bu kadar çok dinlememiştim Düşündüm, düşümde gördüm Büyük amansız bir gökyüzü Mavilik çektim içime Aldım derince bir nefesim Nefesim kesilir gibi oldu Durdum öylece Yürüdüm yürüdüm Koştum çokça Şimdilerde çokça susuyorum Sessizlik sesime karıştı Sustum sustum Unuttum bazı sesleri ve renkleri Sadece mavi Mavi ve sessizlik…

Özlemek

Ne bilim öylesine varki

Öylesine de yokki

Özlemek nasıl anlatsam

Çok sıcak bir şey içmek gibi

Boğazımdan başlayıp ayak uçlarıma kadar giden bir sancı

Özlemek

Gözleri dolduran

Anılarını zihninde sarara sara izlemek

Tutmak istemek onları

Tutmak ve başını sokup tekrar içinde olmayı arzulamak

Ne bileyim

Özlemek

Özlemek öylesine amansız ki

Anılar ve…

Gidilir her yoldan

Geçilir her serden

Zamanla olan her şey

Zamanla alır içinden

Kalanlar yaşatır insanı

Duvardaki aslı panom

Defterime yazdığım kısa sözcükler

Hatırlatma kurulu alarmlar

Eğer istersen

Zamanla alıştırır

Avuçların küçük bir gülümseme

Zamanla yabancılar tanıdıklaşır

Eğer istersen

Hepsi birleşir

Yollar ve hikayelerin serüveni de

Bir…

Bir çok yandan fazla

Çoğu yandan da yeniyim

Başlangıçların sarsıntısı var içimde

Bakmayın sarsıntı dediğimi

O kıyıdan şu kıyıya sürükleyen bir deprem olmuştu aslında

Yaşanmışlıklar yüreğimdeydi

Hayallerim ceplerimde ağırlık yapıyordu

İlk kez başlangıç yapmıyordum elbet

Bir yere yabancı olmaya alışıktım

Ama alışık değildim birilerine yabancı olmaya

Hangisini…

Bazı anlar vardır

Yaşamaktan çok düşlemeyi seçtiğin

Şık harfler manalı kelimeler süslü cümleler

Ve papyonlu noktalama işaretleri ile

Böyle bir veda edeceğimi

Düşümde görmüştüm bir keresinde

Bu veda

Heybesinde tekrar bir araya gelme temennisi taşımayan

Gerçek bir El’veda

Neden mi o an?

Çünkü sen bir cümlenin yüklemi

Bense notadan sonraki özneyim

Aramızdaki tek…

Kapanmayan her defter için

Yeni beyaz sayfa açtım kendime

Yazdım yazdım…

Sonra da çizdim

Karaladım harfleri kelimeleri en çok da anlamlarını karaladım

Kendimi anlatamadığımı anladığımdan beri anlatmaktan vazgeçtim

Yazdım yazdım…

Sonra da sildim tüm noktalama işaretlerini

Bağ’ın zarar verdiğini farkettiğimden beri anlam’dan vazgeçtim

Yazdım yazdım…

Sonra da çizdim…

Düzenin dağınıklığı

Gerçeğin sahtenin karmaşası

Vakitin vakitsizliği

Gerçeklerin baki, baki olanların gerçek olmadığı bir düzen

Kim bilir hangi yol hangisine çıkar

Aktı zaman

Şahlandı siyah yeleli

Sustu yağmur

Dindi gözyaşı

Yıldızlar hala parlak

Gök hala mavi

Aşk baki

Haki yeşili inanç

Yalnızlık mukayesesi hala açık

Kapılar kapalı, sözler manasız, zaman…

Arkamda bıraktıklarıma sesleniyorum bugün

Gün bugün

Gitme sırası geldi çattı

Dostlarım

Anılarım

Yaşanmamışlıklarım

Ne bir sokakta ne bir köşe başında ne de bir kar tanesinde

Hepsi benimle

Hayat bana doğru kanat çırptıkça

Umutla biçilmiş umudum oldukça

Hep buralarda olacağım

Yüreği kilitsiz bedenlerde

İnsan ne hatırına yaşardı ki?

Düşlediği her gerçek için.

Ne ile Yaşar ki?

Azim ile inanç…

Her gidenin arkasından ne denirdi bilmiyorum

Çok kez gitmiş çoğu kez de kalmıştım 

Kalmaya da bir o kadar alışmıştım aslında

  Köklerim toprağa olabildiğine kök salmıştı 

Gitmiyordu ayaklarım sanki

Yolların her ayrımını görmüştü gözlerim 

Her yanındayım diyen gitmişti 

Koca bir boşluk vardı avuçlarımın içinde

Koca bir arayış kalmıştı eteklerimde

 Alışmam ben demiştim ilk

      Oysa ilk hatayı…

Hiçbir şey hemen olmaz

Hiçbir şey çabuk geçmez

Hiçbir şey zamana benzemez

Zaman gerek en bilgesinden en kördüğümüne kadar her çeşit insan, ilizyonuna kapılır zamanın

Anlamazsın

Durdurmak istediğin anıları belirince zihninde anlarsın ancak

Kimin şah kimin piyon olduğunu

Odana bir su gibi dolar zaman da bir yandan

İçemezsin

Zaman ilacın mı zehrin mi

Gel bir de bunu sor kendine

Belki de panzehirdir

Yüreğim artık bu tonlarca ağırlığı kaldıramadığı günlerdi.

Yürüyüşlerim yavaşlamıştı nefes alışlarım da öyle

Fakat zihnin hep aynı hızla da dört nala koşmaya devam ediyordu, hayali dokunuşları vardı her bir çerçeveye.

/Mavi durgun bir su birikintisi

Kendi dışımdaki herkese renksiz

Fark edilmek isterken

Kendi dışındaki her şeye sıradanlaşan

Sen/

Yoruluyordum çokça düşüyor kalkıyordum

Ehh…

Hiç konuşamadan

dinlerdim seni çok vakit

Bir gülüşteki gizli hüznünü görür

Uzaklara dalışındaki özlemini hissederdim

Başını göğe kaldırdığında düşlerimin kanat çırptığını bile duyardım

Elimi uzatsam ordaydın hep

Lakin benimle değildin

Ruhun ve fiziğin birleşimi değildi

Bu buluşma

Sandığından daha çok benziyoruz

Sadece sanmak istediğinde anlayacaksın.

Neden mi?

Çünkü ben sandım..

Can sıkkındır (more…)

Çok özledim huzurumu

Uzaktan bakmak bile iyi gelirmiş.