Sirang Plaka

Mga tanong at panalangin Galit sa damdamin panghihinayang sa nakaraang 'di na pwedeng baguhin

Walang nalilimutan sa halip bawat tinik pilit isinisiksik sa garapong pagkahigpit higpit ng pagkakatakip

Sa dibdib ibabaon kung san ikakahon ulit mawawala sa paningin ngunit panlasa'y may pait tatabunan tatapalan ng asukal ang lalamunan para lamang mahaluan ng tamis ang kasalukuyan at di matuluyang masiraan ng bait

Lubog lang ng lubog hanggang sa wala nang mapagtabunan Hanggang sa lunod na lunod ka na kahit sa gitna ng kapatagan

Baon lang ng baon ng garapon hanggang dibdib ay manikip

may tatlong minutong laan - parausan pagpapanggap na may pupuntahan sa salamin pa nagkukupalan para saan? pampagaan? ng balikat ba o ng pakiramdam? Bago bumalik sa kinahahantungan Bago pa ang kape'y maging maligamgam

Dura sa mukha tadyak sa bibig suntok sa sikmura sakal sa leeg wag ka umiyak wag ka magparinig matulog sa sariling tahi na banig buong daigdig mo ay ikaw lang din ang dapat na magbitbit sariling balikat lang ang makakalabit

sabit sabit kahit lapit lapit lang ang pangarap di mabingwit kasi di maibangon ang puwit tatayo lang at higa na ulit puno ng pasa ang utak at lamang loob tama lahat ng kutob

bukas makalawa ay baka oras na makadama ng pagod at pagnanais na magpahinga kundi lang dahil sa imahe ng mga namumugtong mga mata ng iilang may paki pa at kagustuhang makabayad ng inutang na kaligayahan at sinayang na oras ng isang anghel na paulit ulit na nagsasalba bawat minuto ay nababakbak na ang pader tinitibag ng masong walang iba na nakakapuna basag na ang sahig, walang nakakarinig pano magiging haligi kung ang sariling paligid nagkakanda guho-guho na

umuulan sa mga letra habang nagtitipa

Templo ni Kristo Tahanan ng diablo Hubad ang katotohanan

Na ikaw lamang Ang may ari Ng iyong kalawakan

At siya ring Tatamasa o tatamaan Ng biyaya’t kamalasan

Na siyang bayad Sa piniling kapalaran Masaklap o mainam

Itatak sa kukote Wala kang mapanghahawakan matuturo o mapagbabalingan

Tanging sa huli Malulusaw ang pagsisisi Matatabunan ng kapayapaan

Kapag iyong natanggap Na sa pagitan Ng pinagmula’t kahihinatnan

Makaisang hakbang lang pataas paralisado na’t lumalabas ang mga nakabisa ko nang rason ng paghinto o pag atras

Napapatanong kung ang sapatos bang ginamit ay magkaparehas wala bang butas, o baka naman may tae sa suwelas sintas ba’y tama ang pagkabuhol nakapag suot ba ako ng medyas?

Karapat-dapat bang ako ay umakyat o nabibilang lang ako sa mas mababang baitang mayroon na ba akong sapat na karanasan sa pagakyat sa ganitong klaseng hagdan o ako ba’y nagpapanggap lang?

O baka mayroong nanunuod, humuhusga natatawa at gustong pumuna sa paraan ng aking paghakbang una ba dapat ang kaliwa o ang kanan kong paa

At madalas biglang nagiging madulas masyado at kaya naman kabado sa susunod na pagsubok humakbang ang lakas at ang bilis at ang taas ng pagtiklop ng tuhod, dapat kalkulado hindi makagalaw kung ang galaw ay hindi sigurado

tila bumibigat din ang aking mga dala dala gawa sa bakal ang aking mga paa napupuno ng graba ang sapatos tila hindi na matatapos ang hirap na aking nadarama

Ngunit hindi ko man maamin ay sadyang mas madali lamang humakbang pababa pumasyal sa kanan o kaliwa kahit sa palapag na nais tahakin ito ay pasaliwa minsan mas masaklap pa nga ang pananatili sa baitang kung saan gabi gabi ako ay nakahiga

Kamusta ka na, ina kinakapos ba sa pag hinga bago sana tuluyang panghinaan ay masamahan mo akong balikan ang ating mga alaala

unang iyak, ikaw ang unang nagpatahan hindi raw bakas sayo ang pagod sa araw ng aking kapanganakan sa pagaalaga ikaw ay nakababad bawat lamok na dumadapo ikaw ang nakakadaupang palad ilang taon din akong sapo ng iyong braso hanggang sa matuto uminom sa baso ay ganado ka na sakin magpasuso

Ngayon kamusta ka na, ina kinakapos ba sa paghinga bago sana tuluyang mapanghinaan ay masamahan mo akong balikan ang pag itim ng tema

tadyak sa likod, dura sa mukha daig ko pa ang tinalikuran ng diyos sa tuwing maaabutan mo akong nakahiga igib ng tubig hugas ng plato tiga walis at tiga lampaso tila aliping namamahay tiga bili mo ng iyong sigarilyo tiga sindi, tiga patay puno na ng paso ang aking kamay tiga salo ng lait at pangungutya gusto ko kumawala nawalan na ako ng saysay magbuhat ng namatay si itay at ang nakilala kong ina’y naglaho parang bula

Kaya kamusta ka na, ina kinakapos ba sa paghinga bago sana tuluyang panghinaan ay matitigan mo ako sa mata

sa isang dekadang pagdurusa sa pagkain na delata habang nagpipista kayo ng bago mong asawa ay inipon ko ang galit at ang gigil at ang kagaspangan mo ay pinanghasa ko ng pangil para makamusta kita, ina habang sakal sakal kita buong braso ko sa’yong leeg habang nakahiga ka sa sahig gusto sana kitang tuluyan ng mabilisan pero baka gusto mo din maranasan manlang ang sakit

ngayong namumutla ka na pumupungay ang mata nagkukulay ube ang kuko at naiwan ang bibig mong nakabuka

gusto ko lang sabihin, ina di ka nararapat pang muling makahinga

Tapos na ba ang pagbasa

Nakailan na bang tasa

Minsan nais ko na tumayo

Lumisan lumayo

Lagyan ng tuldok and istorya

Halika na muna't wag magisip

Tingin sa malayo bago pumikit

Partida ang bida at ang kontrabida

Ang namamagitan lang ay isang kalabit

Minsan naglalaro ang ideya na

Mamigay nalang ng kape at biskwit

Tuldok o kuwit

Anong mas masakit

Tuldok ang pinili ngunit pang talata

Hindi pa tapos ang istorya

Pasindi ng yosi at

Gusto ko ang pakiramdan ng pangalan mo sa’king bibig May tapang, may arte, may init at may lamig

Tila isang kending nilalasap Nais na makagat ngunit nagpipigil Dahil mas mabigat ang pagnanais na Magtagal sa aking panlasa Ikaw ang aking alas singko ng umaga Kung kelan punong puno ng pag asa At pag aasam ng bagong araw At mga bagong alaala

pwede bang wag mo munang ubusin yang iniinom mong kape? hindi naman sa gusto ko lang na sulitin ang mahal ng pagkabili, ang toto kase, madame pa akong gustong ikwento at madami din akong kwentong hinihintay madami pa akong iuutot at marami ka pang ididighay

kaya siguro natatakot ako na lumubog na ang araw kasi baka magyaya kang umuwe baka di ko pa man naitanong mauna ka na na humindi.

pero gusto ko din naman na abutan ng dilim basta sasamahan mo akong bilangin ang mga bitwin habang hindi mo lang alam sayo na ako nakatingin ang sarap sigurong isipin na iniisip mo rin na ikaw ang liwanag sa kalawakan kong madilim

pero nakakatakot din na baka maubos ang gabi kasi parang ayokong umuwe baka hindi ako patulugin ng alaala mo, ng pagsisisi at ng epekto ng kape

pero gusto ko din naman na lasapin ang magdamag basta sana lang ikaw ang katabi kahit anong kwento mo pangako hindi ako maririndi makikinig ako kahit tenga ko'y medyo nabibingi ikwento mo na lahat ng alamat hanggang sa mga labi mo mawalan na ng lakas na bumuka at sa unan, laway mo'y mag iwan ng bakat

hahayaan kitang matulog sa mabuto kong braso at balikat pagmamasdan kita na parang librong hindi pa nabuklat sabik akong mabasa ang mga letrang maingat na nailapat hanggang sa makatulog rin ako at ikaw ang unan sa siya kong yakap

Sinungaling ka dahil sinabi mong hindi mo ako mamahalin mababa ako sa iyong paningin ni hindi mo ako maindang titigan pano pa nga naman ang lambingin

sinungaling ka nang sinabi mong lalayo ka rin nasanay at namanhid na ako sa kutsa mo at pang aasar, nakakatawa, hindi na nakakairita pero bakit matapos ang lahat, nanatili ka parin

sinungaling ka nang sinabi mong napapalapit ka na sa akin dahil kahit anong yakap mo ay ramdam ko ang milyang pagitan hindi tugma ang ritmo at tugtog ng ating damdamin

sinungaling ka nang hawakan mo ako't hagkan sabi mo'y masaya ka't tayo'y nagmamahalan sa bawat gabing pinagsasaluhan at mga dilim na iniilawan ng yakap at halik at titig at pag palit mo sa unan at pagiging kumot laban sa lamig

maaari ngang nagkamali ako, dahil nang sinabi mong hindi mo ko mamahalin ay mukhang nagsasabi ka nga ng totoo

dahil matapos ang ilang gabi iba na ang nilulusaw mo sa matamis mong kasinungalingan

Magsimula tayo sa huling araw. tulala't wala sa wisyo tila nalunok na kendi ang bawat salita, pilit binubuga palabas, palakas nang palakas pahirap nang pahirap pero kailangan ipilit para makahinga para makaalpas

Subukan natin magbalik tanaw mga oras na ninanakaw sa maiiksing araw dinudugas ang distansya at tinatabla ang pagod makapagkita panandalian at maramdaman ang hagod ng iyong kamay sa akin malanghap ang parehong hangin na bumubuhay sayo dahil parang ikaw na ang bumubuhay sa akin

Ginusto kong maging parte mo na gaya mo na parte ko nilunok ang takot na umasa nang dahil sa takot na mabigo tinalikuran ang takot na sa pag ibig ay tuluyang lumapit nang dahil sa takot na ikaw ay lumayo

Tignan natin ang nakalipas na apat na taon napakadami paring tanong parang hindi sapat ang nakukuhang tugon anong nagbago? konti lang naman siguro nalalayo lang sa akin ang loob mo habang lumalabas ang tunay na ako at siguro ganun din ako sayo

Magsimula tayo sa unang araw nagkatagpo nagkataong parehong ligaw parehong naghahanap ng linaw at tila ba may musikang nag udyok sa atin para sumayaw para humawak sa isa't isa at para hindi na bumitaw.

Napakaganda parang bahaghari pagkatapos ng ulan at alimuom na kumakapit sa damit at putik, hindi matanggal na dumi

Natapos na ang lahat narito na ang dilim at ang araw nagsimula nang magkubli

Hindi ko inasahang tayo’y magbabaybay sa ibayong maliban sa buhanging aking gamay ngunit hinatak ako ng iyong alon

ako’y isang botelyang nagpapatangay habang ikaw ay di tiyak bumibitaw, bumibigay at ako’y batang hindi makabitaw sa kamay ng kanyang inay hanggang sa nilamon, iniahon, at muli, ay ibinalot mo

Inangkin natin ang gabi at ipinagdamot ang magandang umaga sa lahat ng naghahangad masilayan ng liwanag mo, o makasilip sa kadilimang taglay ko. sa iyo ako. sa akin ka.

at sumapit nga ang oras ako’y iluluwa, isusuka, iiwan sa ibayong hindi ko kilala

isang botelya na naghahangad matangay ng alon ng iba at alam ko man na ako’y lason ay umaasang umayon sa akin ang panahon at hindi na muling isuka, at iluwa, at iwanan

hithit buga hithit buga ihip ng masamang hangin derecho kaluluwa hithit buga hithit buga kumakapit sa hangarin na magaalab, maguusok, at may maibubuga hithit buga hithit buga napaso, naubo ngunit naakit natukso naulit umasang makukuha ang init, ang baga na ginusto hithit buga hithit buga nabigo, nadismaya, ngunit naakit natukso umaasang isang araw sa pagbabaga ay may maaabot kahit sa bawat hithit at bawat buga walang nabubuo bagkus panay naaabo hithit buga hithit buga hanggang sa nasanay na sa kakaubo, kakasinga plema sa lalamunan sipon sa ilong lang ang siyang natitira

"Teka, hindi ko mahanap yung brief ko"

"Haha. sorry na. Ikaw kasi eh."

"Ako pa talaga, ikaw tong nag itsa eh."

Pinilit abutin ni Lena ang lighter sa lamesita sa kabilang panig ng kama, bago bumalik sa pagkakasandal sa pinagpatong na unan.

"Bukas ba, maaga kang uuwi? O magoovertime ka nanaman?" Sambit ni Lena na tila nakalimutan nang sindihan ang sigarilyo niya.

"Love, alam mo naman sa opisina, hindi sigurado ang oras ng uwi. Pero susubukan ko."

"Bakit pakiramdam ko, sobrang gagabihin ka bukas?" Lambing ni Lena.

Tumabi si Clyde kay Lena at ipinasok ang kamay sa kumot na nakatalukbong sa kalaguyo. Yumakap ito at humalik sa pisngi ng walang kibo na si Lena.

Marahan niyang iniharap ang mukha ni Lena at hinalikan ito sa labi. Isang dampi. Dalawa. Malagkit ang titigan nang kanilang mata. Maya maya pa'y nagsasayaw na ang kanilang mga dila at nagsasalo ang laway. Hindi malaman ng kanilang mga daliri ang susunod na tatahaking daan sa katawan ng bawat isa.

Ubos na ang lipstick sa labi ni Lena dahil sa nauna na nilang pagsasaluhan ng laman isang oras bago nagtagpo muli ang kanilang mga labi at nagpalitan ng pawis.

Bakas pa ang matapang na amoy ng sigarilyo sa bibig ni Clyde, pati ang siomai na huli nitong kinain bago katagpuin ang kinakasama.

"I love you." Sambit nang hapong hapo na si Lena habang nakatitig sa likuran ni Clyde na kasalukuyang naghahabol ng hininga.

Matamis na ngiti lamang ang itinugon ni Clyde bago tuluyang tumayo at naligo.

Nagbukas ng TV si Lena ngunit hindi niya napunang sa kawalan na siya nakatitig ilang segundo lang ang lumipas.

Masaya si Lena. Ngayon pa lamang niya naranasang mahalin at pagmalasakitan. Simula't sapul, isa lamang siyang pabigat at sagabal. Bitbitin. Mula sa pagiging ampon at pakikisalamuha sa apat na tunay na anak ng kinilala niyang magulang, hanggang sa pakikituloy sa tiyahin matapos lumuwas ng maynila, isa lamang siyang responsibilidad na hindi matanggihan.

Ngunit iba si Clyde. Siya lang ang nagparamdam kay Lena na mayroon siyang halaga. Na maganda siya, panlabas man o panloob. Na karapat dapat siyang mahalin at ipaglaban. Na karapat dapat siyang irespeto.

Lahat ng kabaligtaran ng pasakit na kinamulatan ni Lena, naramdaman niya sa piling ni Clyde. At hindi niya hahayaang mawalay pa sakanya.

"Bango mo naman!" patuksong banggit ni Lena matapos lumabas si Clyde sa banyo.

"Di ka na nasanay." Siya namang ganti ng panunukso ni Clyde.

Dinampot nito ang kanyang cellphone at binasa sandali ang mga natanggap na mensahe bago tuluyang nagbihis.

Humalik si Clyde sa noo ni Lena bago nagiwan pa ng isang mabilis na halik sa labi.