bizim çiçeklerimiz açmadı ağabey. elbet bir gün umuduyla toprak bile kurudu, çiçek yine açmadı

bugün yarım bıraktığım konuları kırk kez düşündüm, kırk kez olmayacağına inandım ve kırk kez vazgeçtim

ekseriyetle canım sıkkın ve mütemadiyen depresyona giriyorum

sende başını alıp gitme n'olur

ben galiba senin kullanmadığın sözcükleri pek sevmiyorum

içim yara, içim katliam

üşüyorum, kapama gözlerini

başucumda bi' sen varsın bi' de evren, saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi

günlerden sonra bir gün, şâyet sesimi fark edemezsen, rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden, bil ki ölmüşüm. fakat yine üzülme, müsterih ol; kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini

tenden kurşun geçer de geçmeyen bir sevdan var

ben bu hayatta bi' seni aşamadım

sevilmek, leyla'sına mektubu ulaşsın diye yirmi beş kuruşluk posta pulu almak için hamallık yapan ahmed arif'in hakkıydı

rabbim sınamıyor süründürüyor

koy başını göğsüme kahrını çektiğimiz şu çileye değsin

ne eksikse sen tamamla, son derece yorgunum

öpsene bi' hiç öylesine