gitti işte. herkesin gittiği gibi.

senden geliyorum, sana gelirken

02:18

annesiz babasız lambasız

her şey anlamını yitirmiş gibi

Yemyeşil bir yalnızlığı / İçim dışım uzaklık / Kimseye anı olmadan geçtim. / Taşı bile severdim / Birisi tüy kadar dokunsaydı bana.

şimdi yol benim yeniden.

Senin de yüreğin çarpıyor mu? Çarpıyormuş. Herkesinki çarparmış. Ama kimininki aydınlık olurmuş, kimininki karanlık.

Bize olanaksız gibi gelen onlarca şey, başkalarının günlük hayatının bir parçası değil mi?

Sonsuzluğu öğreniyorum unutarak.

ruhumda soğumuş bir zaman

Bakınca, rengine boyanıyorum.

Ey kalem, nereye vardık ki ucun kırıldı? Kalbim öyle kırık ki!

Kıyılarımız duygularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir; ufuklarımızsa sisler içinde... O kıyısız gökyüzü nasıl sığar küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pencereye...

bekliyorum beklediğim neyse onu.

bazı varlar var sayılmaz