âsi

sonra bin sessizlik, kafamın içindeki bir gürültüyü susturamadı..

örtün karanlıkları masmavi denizlerde. O bütün özlemin koyulaştığı yerde.

Ziyan oldu umutlar, darmadağın her hece; Bütün emeklerim zayi oldu bu gece.

Varmıdır bu yüreği cayır cayır yakan, ölümden başka?

vazgeçiyorum, gözlerimde biriktirdiğim tüm vedalardan, seni izlerken içimden geçenlerden, sana yazıpta gönderemediğim mektuplardan...

hayat bazen böyledir, en çok kime sarılmak istersen, kolların en çok ona yetişmez.

Bazı insanlar hayatımızdan sadece bir cümle kurup gitmek için geçmiş.

Dikenin batar elime, acın da güzel..

Çünkü bazı şeyler konuşuldukça hafiflemiyor. Bazı yaralar sadece kabuk tutuyor, o kadar.

Gittiğinde eksilen şeyin ne olduğunu anlayamadığımdan yoruldum.

Kaybetmekten korktuğum şeylerin çoğu, zaten bana ait değilmiş.

Çünkü bazen ne olursa olsun ağlayamazsın...