EL CIELO

“Her zaman” demişti oğlan… Ve her zaman birlikte olacağız. Aklına gelen ilk karşılaştırmayı kullanarak, “biz Kanada kazları gibiyiz” demişti oğlan, o sıralarda aklı hep kuşlardaydı. Kazlar hayatlarında bir defa evlenirler. Eşlerini yaşamlarının başlarında seçip ardından hep birlikte yaşarlar. İkisinden birisi ölür ya da başına başka bir şey gelirse, ötekisi bir daha hiç evlenmez. Yalnız kalan başını alıp bir başka yere gider ya da sürüyle yaşamaya devam eder, fakat öteki kazların arasında hep bekar ve yalnız kalır. “Ne acıklı” demişti kız. “Öbür kazların arasında yaşayıp yine de yalnız kalmak. Herhalde, başka bir yerde tek başına yaşamaktan daha da acıklıdır”

“Ve kalanın, gidenden bir farkı olsun diye, özlemek denen şeye inanmayın”

Bulutlar geçti gökyüzümden. Baktığım aynalar aynı değil. Herkesten kaçtım, sana koştum. Ve bulutlar hızlandı, nehirler aktı. Sen de taş olamadın o nehirde; olsaydın nehir götürmezdi seni. A.A “Recycle” Fall ‘11

Sait Faik Abasıyanık, Öyle Bir Hikaye

Sigmund Freud 

Bir kaya Dalgalar yalarken onu O bakarken kaskatı kalabalıklara Ah, kalbin bulut bulut akan sesi.

Bazı şeylerin gitmesine izin vermek işte bu nedenle çok önemlidir. Onları serbest bırakmak. Gevşek olanı kesmek… İnsanların, hiç kimsenin işaretli kağıtlarla oynamadığını anlaması gerekiyor; bazen kazanırız ve bazen de kaybederiz. Hiçbir şeyi geri almayı bekleme, yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme, ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme ya da aşkının anlaşılmasını. Daireyi tamamla. Gururlu, yetersiz ya da kibirli olduğun için değil, sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için. Kapıyı kapat, müziği değiştir, evi temizle, tozdan kurtul. Geçmişte olduğun kişiyi bırak ve şu anda kimsen o ol.