Yedi çöl devirdim kum saatinde, yine de gitmedi kaburgamdan ellerinin izi.

Leyla, hani yunuslar ağladıklarında ölürlerdi? Bir okyanus aktı gözlerimden, hâla buradayım, sana bir adım gelemedim ben.

Bütün vefasız şarkıları gözüm kapalı bitirirken, senin en hoyrat notandan geçemiyorum.

Belli ki sen çağırmışsın. Zaman, mekan dinlemeden açmış çiçek. Gel demişsin, koşmuş sana.

Yüzüm dönüyor da, kalbim dönmüyor senden.

Ben ona dedim ki, bütün kuşlar tünedi. Göğsümde ki tek kanatsın.

Canımın ağrısı.

Ben sanki akşam altıyım, sense sabahın beşi.

insan, insanı yarım bırakır.

Ben bir akrebim ve onun teninden başkası bana katran.

Mevcut düzen dâhilinde bu kalp evini buldu.

Kaçtığım her şey kafamın içinde.

Adının kenarında yaşıyorum.

Biri var ağlatan,güldürenlerden çok sevdim.

Güzel bir hayatın olmasını dileyen tarafım, o hayatın içinde olmayacak olmama çok kırgın.