Büşra

Kızlar fabrika cok kötü zaten hep yabancı işçiler çalışıyor hiç leh yok. Herkes bi makinenin başında çivi üretimi yapıyor bizim taraf. Ben de bi makineye búyük beton çivilerini yerleştiriyorum düğmesine basiyorum o üzerine sıcak silikon döküyo arka taraflarini silikonla kaplıyor. Sonra bunlari al yapilmislara at cikan artigi öğütücüye at filan. Bi de boyle makine cok yuksek bi platforma cikip yapiyorz ve oturacak yer yok. 12 saat boyunca 20 +10dk olmak üzere toplam yarim saat mola var. Bileklerim ayaklarim o kadar ağrıyor ki. Tüm gün hiç oturmuyorum. Sabah servise yetişmek için evde 4.45te çıkıyorum akşam 7 gibi anca geliyoruz geri. Makinenin başını boş bırakmak yasak. Tuvalete gitmek için bile yerine birini bulman gerekiyor. Makine sürekli demir parçaları fırlatıyor. Çivilerden çıkanları ve gözüme filan gelecek diye korkuyorum. Icerisi korkunç gürültülü ve sıcak. Dibine gelen insanı duyabilmek için bağırması gerekiyor. Mutfak üst katta ve oraya gideyim demeye 2 3 dakika geçiyor. Yemek molasi o kadar kısa ki. Ya şu an bileklerim zonkluyor resmen. Dün ağrı kesici kas gevsetici filan içerek çalıştım. Ve dün makine koluma sıcak silikon firlatti kolum yandı. Yanıktan nefret ediyorum aşırı sinirim bozuldu oturup ağlayacaktım gercekten. Bugün kabarmış, küçük bir alan. Bir de muzik dinlemek ya da bir seyler dinlemek yasak. Zaman asla geçmiyor. Kendi kafamda daydreamleyerek zamanı geçirmeye çalışıyorum. 1.5 ay çalışırsam okul ücretini ödeyecek kadar para çıkıyor. Ondan sonra belki direkt bırakırım. Dayanilacak gibi değil. Aç gez bundan iyi gerçekten. Tuvaletin bile sadece bir tanesi acik. Biraz dinleneyim diye tuvalete kaçsaniz kapiniza biri geliyo hemen. Her yerim yağ oldu simsiyah metal tozuyla yağla kaplanıyorum. Ben Türkiyedeki yaşam standarlarından çalışma ortamından kaçıp buraya gelmiştim burada da aynı boka düşmek beni psikolojik olarak çok yıprattı. Her yer böyle değil tabi ki. Bunun sadece geçiçi olduğunu, buradan kazandığım para ile okulu ödeyince kafamın çok rahatlayacağını daha rahat şekilde kendi alanımda iş arayacağımı söylüyorum kendime. Temmuzun neredeyse ortasına gelmiştik ve başka iş bulamamıştım. Yazın herkes bu tarz işlere girmişti ben onu da bulamadım okulun ücretini ödeyemeyeceğim diye çok korkuyordum. Şu an en azından o dertten kurtulacağız ama hem fiziksel hem psikolojik mahvetti. İlk gün ağlarken uyuyakalmışım gelince. Bir de kendime şunu hatırlatmaya çalışıyorum. Bu geçiçi bir iş. Zaten 3 aylik sözlesme imzaladik. 3 aydan önce de istediğim zaman birakabilirim ama o kadar kötü ki of. Bir de regl oldum bunların üstüne ayakta duramıyorum. Verdikleri ayaklabilar cok rahatsiz artik bileklerim o kadar aciyordu ki çok kötüydü. Silikon tabanlik filan aldık. Biraz duzeldi ama hala çok kötü. Ya bilmiyorum bi de bir an dursan hemen bi sikik gelip boyle calis diye baskiliyo bi sırtımızda kırbacımız eksik yemin ederim. Bir şeyler dinlemeye izin olsa yine vakit geçecek ama yok. Bugün gizli gizli dinlemeye çalışsam mı bilmiyorum. Sürekli yanima geliyorlar fark edilebilir. Bir de bugün gece mesaisi başlıyor. Saat akşam 5 gibi servis alacak 6da mesai başlıyor yarın sabah 6ya kadar. Bana her neye inanıyorsanız o dinde inançta iyi dilekler dua gönderin ölicem zor dayanıyorum. Bedenim kendini birakti resmen sürünüyorum.