San

Έφυγες σιγά.

Κι εγώ κατάλαβα αργά

πως πενθούσα κάτι

_

Πάλι με σένα στο μυαλό ξυπνάω και βραδιάζω

Κι εσύ μου λες πως στη δύσκολη θα 'σαι εκεί

Δεν χρειάζομαι σ' αυτό κάποιον μαζί μου

Ξέρω πως γίνεται, το κάνω από παιδί

-

Έχω για χόμπι την αυτοκαταστροφή μου

Κι εσύ μου λες πως στη δύσκολη θα 'σαι εκεί

Μα ποιος γαμάει την καλοσύνη σου, δεν μου πες

Αφού δεν είναι αληθινή

Με τρομάζει η εξέλιξη, καρδιά μου

Με τρομάζει η άδεια παιδική χαρά στη γειτονιά μου

Τα σκαλωμένα μου λόγια στο χάσιμο, αυτά είναι που φοβάμαι

Με ξέρεις, δεν κρύβω αλήθειες κι ας πονάνε

Κι είμαι εντάξει τώρα, ξέρω τι τρομάζει εσένα

Το ότι δεν άλλαξα ποτέ για να αρέσω σε κανέναν

Κι είμαι εντάξει πια, αφού γνωρίζω γιατί είσαι μαζί μου

Κρατά σιωπή, το ξέρουν μόνο οι δικοί μου

Μόνος μου και πλάνο χιόνι, μόνιμα αλλάζω κανάλι

Ξέρω από μεγάλα λόγια, μόνο που μας τα 'παν κι άλλοι

Αχ και να 'ξερες ρε μπόμπιρα, δεν θα ψαχνόσουν πάλι

Τι είναι να μη κλείνεις μάτι όλη νύχτα μ' άδειο κεφάλι

Ακόμα βάζω τις σκέψεις σε όνειρα για να κοιμηθώ, ακόμα

Ακόμα προσπαθώ να με βοηθήσω

Ποια φράγκα και ποια φήμη τρελέ; Τι να αναλύσω;

Ξυπνάω τα χαράματα και γράφω να ηρεμήσω

Έχω για χόμπι την αυτοκαταστροφή μου

Κι εσύ μου λες πως στη δύσκολη θα 'σαι εκεί

Δεν χρειάζομαι σ' αυτό κάποιον μαζί μου

Ξέρω πως γίνεται, το κάνω από παιδί

-

Έχω για χόμπι την αυτοκαταστροφή μου

Κι εσύ μου λες πως στη δύσκολη θα 'σαι εκεί

Μα ποιος γαμάει την καλοσύνη σου, δεν μου πες

Αφού δεν είναι αληθινή

-Φοβάμαι..

-Μη φοβάσαι, θα σου πω το παραμύθι.

Στην αρχή ήταν το χάος...

Στην αρχή ήταν το χάος...