Ketcapacısız

"Ne demek bu şimdi?"

"İntikam almak isterken içinde olan korku senin yakalanmana sebep oldu. Neyden korkarsan o seni bulur."

"Al, öldür hadi." devam etti. "Vursana!" - D

Tetiği çektim. Tek seferde. Hiç acımadan.

"Rahatladın mı?" - D

"Rahatladım." dedim dolan gözlerle. - N

"Ben de rahatladım sonunda istediğin bir şeyi yaptığım için." - D

(şarkı alakasız, olsun ama o hissiyatı veriyor)

"Sen benim canımı sevdiklerimi yok ederek acıtınca bundan daha çok yandı. Bana anlamadığımı söyleme sakın Dumanlı. Ben senden daha çoğunu biliyorum. "

"Hayır bu kadar yanamaz. Var olmayanları hatırlamak psikolojik sorun. Ama sen varsın Nil, sen yaşıyorsun senin sesini gerçekten duyabiliyorum. O gülüşüne şahit olabiliyorum yanında olmadan. Sen nereden bileceksin, hiç sevmedin ki "

"Anlamadım."

"İnsan nasıl bir varlıktı ki korkmasına rağmen sevip kendine bu kötülüğü yapıyordu. Kendi duygularını bozuyordu. Tek sıkıntı bunu isteyerek yapmamasıydı."

"Belki de bu senin kötülük olarak adlandırdığın şey başkalarının yaşam kaynağıdır, bir düşünsene. İnsanların nasıl oldukları bu yüzden belli olmaz. Mesele bakış açısıdır."

B1s248

"Neyi anladın Nil?"

"Ben ne zaman yanında olsam kalbinin üzerinde küçük ben beliriyor. Beyaz tişörtün ıslandığında gördüm."

"Kalbimse sen olduğun için beliriyor. Senin yakın olduğun her zaman görüyorum onu. Sen gittiğinde o da gidiyor. Bugünden sonra ise bir daha çıkmayacak. Çünkü Nil, artık sen yoksun."

"Birini sadece aklından uzaklaştırabilirsin. Kalpten asla uzaklaştıramazsın bunu göreceksin."

B1s256

"Neden?"

"Kalbimi acıtıyorsun."

"Kalpler hissetmek için vardır."

"Kalpler hissetmek için değil, yaşamsal belirtileri konrol etmek için vardır."

"O zaman neden kalbini acıttığımı hissediyorsun?"

B1s180