Jestem jak wydmuszka.

Od półtora roku próbuję wrócić ale nic nie działa, mam nadzieję, że obecna motywacja pomoże mi wejść w tą rutynę

Wyszłam z kina w ogromnym szoku. Nie wiem nawet jak znalazłam się w aucie.

Dzisiejszy bilans to około 1400kc@l. Jestem z tego raczej zadowolona.

Piękny wschód słońca mnie dziś zastał w pracy.

Marzy mi się relacja w której ktoś da mi względną wolność wyborów, a w zamian zabierze ciało i duszę. Trudno mi określić jak miało by to działać, ale nie chce żadnych zobowiązań.

Moje małżeństwo niby odżywa, ale nie wiem ile ten człowiek wytrzyma nie gnojąc mnie. Zobaczymy..

Jeśli chodzi o odchudzanie, to nadal nie chudnę. Jestem na zero. Ale już dziś się biorę w garść, bo w ostatni weekend listopada lecę do przyjaciółki.

Nadal myślę o rozwodzie pomimo tego, że jest lepiej. Czemu? Nie wiem, chyba nie chcę tak żyć. Tak? To znaczy jak? Jak pokojówka i pracownica seksualna. Czuję że stoję w miejscu, nie rozwijam się, nie idę do przodu, a bardzo bym chciała. Może mi się uda samej? Kto wie..? na razie nie umiem się uwolnić - to chyba uzależnienie.

Ostatnio się wystroilam, to czułam się jak mega.. dlatego wstawiam foto 🥳