Merak etme birtanem.Bende anladım seni,cidden yollar aynı hevesle yürünmüyormuş.Hevesini kıranın en sevdiğin kişi olması o yollara çıkmaz sokaklar koyuyormuş.Ama sen,o çıkmaz sokakların birinde,tam unuttuğunu sandığın yerde hatırlayacaksın beni.O zaman ben yanında olmayacağım.Beni soktuğun çıkmaz sokakların birinde cesedimi bulacaksın.Bakacaksın öyle.Her şey için ne kadar geciktiğini anlayacaksın.Ölüm herkese ölüm derdin ya beni öyle gördükten sonra ölümden korkacaksın.Hatıralar kalacak benden sana.Ama şöyle ki;hatıralar acı verici şeylerdir.Çünkü hatıra olmuş şey muhtemelen bir daha hiç yaşanmayacak kadar uzaktadır ve geri gelmeyeceğini bilirsin.Bana en yakın uzaklık sendin ama her istediğinde geldim,geldin.Ama gelmek istediğin kişiyi kendi ellerinle öldürdün.Önce üzüntüyü ve ölümü kabul edeceksin.Kaybetmeden kazanmanın ne olduğunu o zaman anlayacaksın ve ağırlığı altında ezileceksin.Bedenimi değil ruhumu arayacaksın her yerde.Fotoğraflarıma sarılacaksın.Sonra bir bakmışsın o fotoğraf kül olup uçmuş.Mezarımı kendi ellerinle kazacaksın,parmak uçların kanayacak.Sen karanlıktan korkarsın diyeceksin cansız bedenime.Ama merak etme sevgilim,ben toprağın altına tek girmeyeceğim,seninle hissettiğim duygularla gireceğim.
