Noise

gece, bütün yıldızlarını toplayıp çekildi; geriye sadece seni düşünen bir kalbin sessizliği kaldı. umarım günün, saçlarına ilişen bir rüzgâr kadar hafif, içini ısıtan bir güneş kadar güzel geçer. dünyanın telaşı ne kadar büyük olursa olsun, bil ki günün en güzel düşüncesi yine sensin, yine senin gözlerin.

azarlıyorum doktorumu, sus; ne anlarsın sen ondan diyorum.

lavinianın, kalbimin derinliklerindeki ellerinden ne anlarsın doktorum sen.

bir evim olsun istedim.

dört duvar kapalı kapılardan oluşan bir ev değil.

sana ev diye bakmak istedim.

göğüs kafesinin içinde çiçek bahçeleri yetiştirmek.

her gece seni öperek dudaklarındaki ışığı kapatıp.

her sabah güneşi gülümsemenden izlemek.

mavinin ağlamalarıyla gecelerimi bölmek.

bir gün olucak, inanıyorum sevgili.

denize gidiyorum yağmur yağıyor her yer toprak kokuyor. buram buram memleketim kokuyor,

sen kokuyorsun. aklıma düşüyorsun.

her sabah pencereme konan kuşlar var benim. seni ötüyorlar bana. kıpır kıpır oluyorum her uyandığımda.

sadece sana söylemek istediğim şeylerin bir yere sığmasını istedim. gün içinde aklıma gelip de söyleyemediğim, geceleri durup dururken içimi ısıtan ya da seni özlediğim anlarda zihnimde dolaşıp duran şeylerin…

belki burada sana dair küçük anılar birikecek. bir fotoğrafın altında kalan birkaç cümle, gecenin bir vakti yazılmış özlemler, sana bakarken fark ettiğim ama o an söyleyemediğim detaylar…

bir gün dönüp baktığımızda, bu blog sadece yazılardan oluşmayacak. seni sevmenin farklı zamanlarda bıraktığı izlerden oluşacak.

sonra bir gün, attığın fotoğrafın içindeki akşamla benim içimdeki sessizlik aynı yerde buluştu.

şimdi ne zaman kalabalık bir sofraya baksam, herkesin arasında sana ait bir huzur görüyorum.

ve ne zaman perdelerin arasından sızan o solgun gün batımı düşse gözlerine, içimden sadece sen geçiyorsun.

dünya ne kadar gürültülü böyle, oysa gözlerin öyle mi;

ne güzel susuyorlar benimle. ne güzel susturuyorlar beni.

sanki bütün karmaşanın içinde sadece sana yaslanınca susabilen bir yanım var.

belki de aşk tam olarak buydu sevgili;

aynı manzaraya farklı yerlerden bakıp, birbirinin içindeki boşluğu tamamlayabilmek.

dolu dolu sana yüreğim.

çırpınıp duruyorsun içimde,