someonelovesyou

Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα είναι η τελευταία φορά που θα δεις κάποιον.

Ίσως να είναι αύριο, ίσως να ήταν χθες, μπορεί και σήμερα.

Γίνονται τόσα πολλά τριγύρω μας που δεν μας αφήνουν να ζούμε πραγματικά, οι στιγμές περνάνε και δεν τους δίνουμε την ανάλογη προσοχή.

Έτσι ξαφνικά μια από αυτές είναι και η τελευταία που είδες εκείνο το άτομο.

Και εσύ «δεν ήσουν» εκεί.

«Πάρε με όταν φτάσεις! Καλό ταξίδι, να προσέχεις.»

είμαστε κοντά στα Τέμπη,

το πρωί θα έρθω να πιούμε καφέ, είπες,

δε σου λέω ακόμη καλό μήνα,

γρουσουζιά, είπες.

Κι ύστερα κρότος

κι ύστερα κραυγή

κι ύστερα σιωπή.

Να προσέχεις σου έλεγα

θα προσέχω μου έλεγες

-εμάς ποιος μας προσέχει;

Τόσες ώρες μετά δεν έχω κοιμηθεί

αδιάκοπα παίρνω τηλέφωνο

έναν αριθμό που κανείς δε σηκώνει

έχω υπολογίσει ακόμη και την καθυστέρηση

το καφεδάκι σου σε περιμένει

κρύωσε και φτιάχνω άλλο

έχουμε σε εκκρεμότητα έναν καλό μήνα.