Feb 1, 2019
the notes: 101229 TAEHYUNG
แทฮยอง 29 ธันวาคม 2010
ผมถอดรองเท้า โยนกระเป๋าแล้วเข้าไปในห้อง พ่ออยู่ข้างในนั้น ผมไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่านานแค่ไหนหรือว่าไปไหนมา ผมแค่วิ่งเข้าไปในอ้อมกอดของพ่ออย่างไม่คิดอะไร ผมจำเหตุการณ์ต่อจากนั้นไม่ค่อยได้นัก สิ่งแรกคือกลิ่นเหล้า คำด่าทอ หรือแรงตบที่แก้มกันแน่ ผมไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น กลิ่นเหล้า ลมหายใจติดขัด และกลิ่นปาก ดวงตาแดงก่ำ และหนวดเคราหยาบกร้าน เขาตบผมด้วยมือใหญ่ ๆ ถามว่าผมมองอะไรแล้วก็ตบผมอีก ยกผมขึ้นลอยกลางอากาศ ดวงตาแดงก่ำน่ากลัวแต่ผมกลัวเกินกว่าจะร้องไห้ออกมา ไม่ใช่พ่อ ไม่สิ นั่นแหละเขา แต่ก็ไม่ใช่เขา สองเท้าของผมแกว่งกลางอากาศ จากนั้นศีรษะก็กระแทกกับผนังและพลิกคว่ำลงบนพื้น รู้สึกราวกับหัวจะระเบิด ภาพตรงหน้าริบหรี่และไม่ช้าก็มืดสนิท สิ่งที่เหลืออยู่ในหัวคือเสียงกระหืดกระหอบของพ่อ
