akpli amcığın biri beni takip etmiş girdim profiline en üstteki postu siz susacaksınız kadın haklarını da biz savuncaz zart zort AHAHHAHAHAHA komikmiş

Babam benim kim olduğumu bilmiyor. Nelerden hoşlanırım, nelerden hoşlanmam, başımdan neler geçti, ne istiyorum, ne hissediyorum, nasıl konuşuyorum, nasıl giyiniyor, nasıl davranıyorum… Daha yeni mesela bana aylardır ısrarla yaptırmak istediği bir çeviri işini yapmak istemediğimi söyleyince büyük bir hayal kırıklığına uğradı, ki yirmi kere falan yapmayacağımı söylemiştim zaten. Ben de hayalleri olan ve hayalleri kırılabilen bir varlığım bunun farkında değil. Yakınmak değil bunları yazma sebebim de sadece aşırı saçma geliyor. Mahvettiği 10 yılım ve var olmadığı 10 yılım geri gelmeyecek. Bu yaşımdan sonra beni tanımayacak. Ben de onu tanımak için çabalamayacağım. Peki neden ben yetişkin bir birey olduktan sonra ipleri eline almaya karar veriyor, yediğime, içtiğime, giydiğime, dışarı çıkmama, hatta odamda tek başıma otururken ne yaptığıma karışma hakkını nasıl kendinde buluyor bilmiyorum. Bir vicdan rahatlatma çabası mı bu onu da anlamıyorum. O yokken her gün yaptığım şeyleri o varken gizliyorum ve olmadığım gibi biri davranıyorum huzursuzluk çıkmasın diye. Bir kere makyajımı görüp bir hafta konuşmadı mesela. Beni tanımıyorsun, tanıma çabası da göstermiyorsun, bir hafta sebebini söylemeden yokmuşum gibi davranıyorsun aynı evin içinde, ben düşünerek buluyorum neye taktığını, sonra da hayatımı yönetme hakkını buluyorsun kendinde. Bebekler ağlamasın diye annesi herkese şşşhhh der ve sessiz konuşurlar ya aynı onun gibi hissediyorum. Babam bizi şşşhhliyor biz de ağlamasın diye filtre üstüne filtre uyguluyoruz kişiliğimize.

iki gün önce arkadaşıma züzü hiç beni miyuvlayıp uyandırmaz demiştim cnm çocum hemen bugün 6’da miyuv miyuv uyandırdı anecim

ayrıca çocukların, büyükler gibi yeni bir kavram duyunca onu hemen inkar etmemesi olayını çok seviyorum. yabancısı oldukları yaşam tarzlarını vs kendilerine tehdit olarak algılamıyorlar, öğrenmeye açıklar. yaşları büyüyünce de böyle olsalar keşke. neyse görücez

ya ben veganlık hakkında tek kelime etmiyorum normalde aşırı samimi olmadığım m insanların yanında buzzkill olmamak adına. misafir falan gelince annem hemen lafını açar ve benden şikayet eder. aslında şikayetçi değil yani bana her gün hayvansız yemek yapıyor ve şikayet etmiyor ama başkalarının yanında nedense birden şikayetçiymiş gibi konuşmaya başlıyor :d neyse. buraya kadar ok bir şikayetim yok. bir akrabamız var yüz yılda bir görüşüyorduk normalde. genç bir çift ve 11-12 yaşlarında bi çocukları var. ankaraya taşındığımızdan beri 5 ay (?)) daha sık görüşmeye başladık. bu kuçum çocuk benden etkilenmiş ki tek kelime etmemişimdir yani vegu olmak hakkında, babası bana sürekli takılıyor seni mangala götücem vs diye. normal şartlarda çok sinir bozucu bir şey o ama bu adam yapınca sinirlenmiyorum ya tek amacı beni gıcık etmek yani ve tatlı biri. nyyysss. bu bebe bize geldikleri bir gün akşam yemeğinde et olduğunu görünce yemek istemiyorum ben vejetaryen olcam demiş. oturduğum yerden hiçbir çaba göstermeden kuçum bi çocuğu etkilediğim için sevindim valla. ama sorun şu ki babası önündeki yemeği almış ve demiş ki ol (yani aç kalacağını iddia ederek çocuğu manipüle ediyor) çocuk da korkmuş vazgeçmiş.. diyor ki babası hani 18 yaşında gelsin istediğini yapsın. ben de dedim ki abicim size göre doğru olmasa da saygı duymazsanız 18’den sonra bu çocuk bu yaşına kadar tercihlerine saygı duyulmadığını bilecek ve sizin önünüze çıkacak bu. bırakın kendi yolunu bulsun yani. büyüyünce ‘onlar beni düşünüyordu’ vs demez yani. hiçbirimiz demiyoruz. hepimiz ailelerimizin elinde oyuncak olmaktan ve küçükken bizim adımıza verdikleri kararlardan şikayetçiyiz. ufak bir öfke veya kırgınlığımız var en iyi ihtimal. annem de ordan diyo ki bi okul müdürüne ne diyosun sen. YA OKUL MÜDÜRÜ DİYE her dediğine ok diyip susacak mıyız. yani burada beni ilgilendiren bir şey yok köşemde oturuyorum ama çocuklarına biraz nefes alma olanağı tanıması gerekmez mi insanların. yanlış yapsa da bırak yaparak öğrensin. en azından çocun babası abi dediklerimi bi düşündü. doğunun bağrından kopmuş ve çevresinin dediklerine çok takılan biri olmasa mükemmel biri olurdu bence kendisi. ki hangimiz takmıyoruz orası da ayrı. nys çok uzattım gidiom