Hürmüz

Haberi aldığımda çevirmedeydim. Çevirmenin önünden geçip giden ambulansın ona gittiğini bilmiyordum. Kimlik kontrolünden uzun sürdü, birini arıyorlardı çünkü. Arabama geçtim, karanlık bir yolda ilerlerken telefonum çaldı. Onun gidişinden sonra uzun süre telefon kullanmamıştım ve telefonu elime zorla Kartal tutuşturmuştu. Sadece iki gündür yeniden onun üstüne hat takılı olan eski bir telefon kullanıyordum. Telefonu açtığımda Abim diye iki kişinin kayıtlı olduğunu, diğerine ulaşamadıklarını, son aramalarda abisi olduğu için yeniden bu numara yöneldiklerini, arkadaşının histeri krizi geçirdiğini ve onu kaybettiğimizi, acil gelmem gerektiğini söylediler. Siren sesleri, ambulans ışıkları, şehrin öteki ucundan bana doğru gelirken telefon hala kulağımdaydı. Ne hissettim bilmiyorum. Boynumda bir iple, sandalyenin üstünde parmak uçlarımda durmuş, Kartal’a bakıyormuşum gibi hissettim. Ve sonra öğrendim ki, Kartal’ı Abim Adam, beni de Abim olarak kaydetmiş. Hat Kartal’ın diye Abim yazmamış, hat bende, ben kullanıyorum diye Abim yazmış.

Naven Hope by Anet Aristova (2022)