Ma7moud Taha

أولا جزانا الله واياكم

ما بعد الخدمة العسكرية

حتى تلك الفترات التى أطلقت عليها -مجازاً-أصعب فترة فى حياتك ..صدقنى هتمر

فى حاجات هتتمنى انك تصارح بيها شخص ما .. بعد فترة هتحمد ربنا انك مصارحتوش بكلمة منها ..فمتندمش على كل حاجة يعنى

لازم نعترف اننا مقصرين فى حق ربنا ومقصرين فى حق الناس اللى حوالينا  دا غير اننا مقصرين  فى حق نفسنا

احنا كويسسن جدا والله .احنا أحسن بكتير جدا من اللى احنا  بنحاول نقنع نفسنا بيه

لو وعدت شخص بشىء معين لازم تكون قد الوعد ده..ويا ريت متوعدش حد بحاجة من الأساس هيكون أفضل  والله

فرق كبير جدا بين انك “تحب نفسك” وبين انك”متحبش غير نفسك”

متحاولش تبقى “وحيد” لأن اللى قبلنا قالوا “ يكون المرء فى رفقة سوء عندما يكون وحده  “ربنا يكفينا شر نفسنا لما نبقى رفقاء سوء لنفسنا 

هنتفاجىء  اننا ضيعنا كتير من عمرنا فى انتظارما يسمى بـ “الوقت المناسب “..الى غالبا مبيجيش 

-

فى كل فترة من حياتك هيبقى فى مرحلة صداقة  وهيبقى فى أصدقاء المرحلة ..خليك مع اللى ناوى يكمل معاك للأخر

فى وقت ما هتكتشف انك  من أغبى  عشر أشخاص فى القارة لأنك بتجرى ورا حاجة عارف من البداية انها مش ليك 

مش كل حاجة انت بتقولها بتوصل بنفس المعنى اللى انت عايزه.. إن بعض الظن إثم ,على فكرة

مفيش حاجة اسمها موسم اكتئاب ..فى حاجة اسمها "إكتئاب الموسم" ودا الوصف اللى هينطبق عليك طول ما انت مسود الدنيا فى وشك وفى وش الى حواليك..تفائلوا الله يكرمكم 

أى مشكلة انت فيها مش هى محور الكون على فكرة ..ربنا هيحلهالك "قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبْ"

معظم الحاجات اللى بتفرحك دلوقت هى نفس الحاجات اللى بتنكد عليك بعد كدا ..فــ متعلقش فرحتك بحاجة ..متعلقش  فرحتك بحد

يا صديقى.. إن أسباب السعادة بعد مُدة بتبقى أسباب اكتئاب

الذكريات  ما هى إلا "أثار انسحاب تدريجى من حياة بعض الناس" هتخف على فكرة كله مع الوقت بيخف 

فى نوع من البُعد بيقرب المسافات..عايز تعرف مين بيحبك؟ ابعد عنه فترة.. بس فى بعض الأوقات حاول تتحمل الصدمة!

 إلَى مَنْ تَكِلُنِي ؟

-

ثقتك الزيادة فى بعض الناس هتخليك متعرفش تثق فى نفسك بعد كدا

أكثر التحديات اللى بتخسرها بتبقى مع اقرب الناس ليك..غالبا بيخذلوك..عَمَدَاً

أول مرة هتبتدى تعد فيها الأيام ..تقريبا بتبقى أصعب فترة فى حياتك.. هتعدى متقلقش

مش مهم البدايات تبقى كويسة..العبرة بالخواتيم حضرتك 

محدش بيكمل معاك للأخر..حتى لو متعاهدين على كدا م البداية..الحياة محطات.. أول ما تيجى محطتك هتنزل انت كمان ..من حياة غيرك

مهما مرت عليك سنين..هيفضل عتدك الشخص اللى بتراقبه من بعيد لبعيد .علشان متخسروش لو قربت منه أكتر من اللازم

مهما كانت درجة الشىء اللى بتخاف منه حاليا..هيجى عليك الوقت اللى تتبدل فيه كل مخاوفك..بمخاوف أكبر ..مش نوع من اليأس إطلاقا..دا علشان تبقى عامل حسابك بس مش أكتر

خليك الأحسن دايما واسأل على اللى مبيسألش عنك..واستخدم الإستثناء ولو مرة على الأقل ومتسألش الا لما هو يسأل..دا إذا سأل أصلا..محدش مهتم اساسا