𝙶𝙺🌿

Nefes almak için pencereyi değil de fotoğrafını açtığım zaman anladım sana yenildiğimi.

Bir gün nereye gideceğini bilmezsen, eve dön.

Mesafeler ötesindeki insanın fotoğrafını görünce ekranın içinden geçip sarılma isteği.

Ben senin yanında kendine kelime arayan bir anlam oluyorum.

“Görünen bir yaram yok ama her yerim sızlıyor” sözünü anladığım yaştayım.

Belki de kırgınlığım kendime...

Sürekli meşgul olursam hislerimi görmezden gelebilirim sanmıştım ama ben tüm bu gürültünün içinde de seni çok özlüyorum.

Bazen kendimi hayatın neresine hangi kenarına köşesine ait hissetmem gerektiğini bilmiyorum hiçbir yer ve hiçbir şey bende aidiyet duygusu oluşturmuyor arkadaşlar bu dünya bana göre bir yer değilmiş.

Her şeyde biraz seni bulurum.

Duyulmayan üzüntüler birikir...