sevimsiz

Ya sen de gözlerini kaçırarak bakarsan yaralarıma? Az biraz iğrenir, biraz da nedenini çözmek istediğin halde hiçbir mantık bulamamışçasına ‘ne gerek varmış buna’ der gibi… Ya sen de öyle gülersen bana? Samimi ve içten olmak istiyormuşsun ama anlamadığı, belki de hiçbir zaman anlamayacağı acılar yüzünden beceremez, ‘bu kadar abartılacak acılar bunlar mıydı’ düşüncesini deri gibi benimseyen tüm zorlama halinle… Ya sen de gidersen herkes gibi onlarca olasıyı ardına dizerek? Ya ben senin ardından kalan boşlukta bir milyonuncu boğulmamı yaşarsam? Ya gidişlerin ve yüreğime bıraktığın korlardansa herkesleşmen yıkarsa beni? Hangi kelimeyle anlatırım bunları sana? Hangi sessizlikte anlarsın beni?