Jestem jak ciepłe lato, pełne burzy i chmur

I mimo wszystko jakoś sobie radzę

" kwiaty nie są przepustką do gry w miłość " - Luisa Fernanda

" To w domu na skraju niczego, popełnisz swój ostatni grzech ..."

A kiedy byłem przez chwilę kochany Zrobiłem wszystko by to zepsuć

“I wszyscy ją obserwują, ale ona patrzy tylko na Ciebie.”

,,Od małego moim sposobem na każdy problem była izolacja. Gdy nie dawałam rady, musiałam zostać sama, a prawda była taka, że w ostatnich dniach jechałam na rezerwie’’

“nie ma nic bardziej niebezpiecznego niż człowiek, który cierpiał w milczeniu i leczył się sam bez niczyjej pomocy”

“Moje życie utknęło w martwym punkcie (…) Dniami i nocami pociągi przyjeżdżają i odjeżdżają, przyjeżdżają i odjeżdżają za moimi drzwiami, a ja żyję bez ruchu na bocznej stacyjce, na której nic się na długo nie zatrzymuje i nic nie trwa - prócz monotonii istnienia”

Znowu dłużej zajmuje mi kąpiel i zaśnięcie. Powrócił nawyk zawieszania wzroku podczas lania wody do czajnika. Kolejny raz przechadzam się ciasnymi uliczkami, dotykając przycięty żywopłot. Wróciło. Z powrotem wróciło. To coś uciska moją każdą część ciała, duszę, przypominając mi, że nie powinnam istnieć.

“Pogubiłam się w tym wszystkim. Potrzebuję chwili przerwy. Chwili spokoju. Chwili nie myślenia o niczym. Mój mózg krzyczy, że potrzebuje ciszy…”