why is it always me

her yoldan gidilmediği gibi her gönülden de geçemezsin. yolunun bir olduğu insana denk gelmek dileğiyle.

Takıntılı olmak çok zor. Onlar güzelce uyurken, sen düşünmekten uyuyamıyorsun. Çünkü böyle olmamalıydı. 

“Bu günlerde ruhumda korkunç bir ur var”

“kimseyle konuşmuyorum. böyle daha iyi oluyor sanki. bir anlamı olduğundan değil. konuşamadığımdan da değil. canım istemiyor sadece. aslında canım isterse bir saksı bitkisiyle hava durumu hakkında bile konuşabilirim. ama hiç canım istemiyor işte.”

zaman bu kadar hızlı geçmiş olamaz ya, geriye baktığımda bir şeyler bu kadar uzakta kalmış olamaz

aslında korkunç olan, bende önemini yitirmesiydi. yitirdi ve bu o kadar da korkunç değilmiş.

“canım yandı camı açtım, dumanından haberin olmadı...”

görünmez gibiydi. kimse bu şekilde önemsenmemeyi hak etmezdi.

Kırgınsın ama umurunda olmamış gibi.