Her şeyi olduğu gibi kabul etme, sorgula.

Göğsümde her zaman sana ait bir iz var.

Yumruğunu sıktığım omzunda ağlamışlığım var.

Bak Karaca. Aşk… Seni bulur. Sen onu bulmaya çalışma.

Ben bundan sonra zaferimin olmadığı hiçbir savaşa girmem

Ben sadece seni sevmek istiyorum. Nolur kalbimdeki yerini daha fazla deşme.

Allah ayağına taş değdirmesin ama attığın her adımdan şüphe duy.

Keşke adım boğazında kalsaydı da ölseydin amına koyayım.

Yaklaşık birkaç gündür üstümde gezen bir duygu bu, adını koyamadığım, beynimi yiyip duran bir şeydi; emin olduğum an gecenin bir yarısı. Seninle olan o bağın bende koptuğunu artık hissediyorum. Uzun zamandır içimde ölü bir bebekle yaşıyordum. Bir şeyler ölü olsa da toprağı hala ıslaktır ya kuruyana kadar vedalaşamazsınız oradan, öyle bir cenazeye katıldım. Toprağın kurusa yakası susmazdı gözlerimin. Sanrı bir umut olup göğüs kafesinize yerleşince hep orada yerli yerinde olan gerçekler bir bir göz bebeklerinizin yakasına yapışırdı. Sonra nedenler arardım, sana kırılır, bağırır, hırçınlaşırdım ama hep bir neden arardım. Biri bunu niye yapardı, nasıl yapardı. Bir kitapta rastladığım bir cümleydi bu "keşke içim içinle konuşabilse" diyordu, tabi onlar bu konuda iyimser taraftaydı. Ben içimi sökmen pahasına içimden çık diye şafağın sonunda dualar söndürürdüm dudaklarımda. Tıpkı şöyleydi hissettiklerim, sanki bir sokakta senden kaçarken, bir sokakta sana vurulmuştum, ben hep böyle sanardım. Sanırım artık doğru olanı anladım. Artık sana kırgın değilim. Kızmıyorum, hatta aradığım bir neden bile yok. Beni o sokakta vuran sendin biliyorum, çünkü öğrendim.

Avuç kadar kalbimin mezar kadar açılma şansı yok.

Sanırım ben kaybettiklerinin arasında en görünmez olanıydım.

Bu günaha beraber bulandık ali, sen beni terk ettin.

gözlerindeki acıyı göremeyen yüreğindekini nasıl görsün

Kime inandıysam izleri hep benimle.