yokuşu tırmanınca manzaraya bakacak halimin kalmayacağını hiç hesaba katmamıştım

bazen düşmanlarla savaşacak kadar cesur ve bazen de dostuyla göz göze gelmekten kaçacak kadar korkak.

çok sevgidendir umarım bu katlanışlarım sevgilim. herhangi bir korku kurbanı olmak istemem.

gözler daldıkça koşturur durur ruh farklı kıtalara

yüreği köreldikçe gözünün açıldığını sanıyordu.'

şairler karalıyor sevgilim. dudaklarına değen herhangi bir harf en hakîki şiirim..

bir toz zerresi olup odana uçuşsam?

aşık mıyım bilemiyorum ama her zerresi beni çekiyor.

bu işin sonu ne. bu işler nereye gidiyor. hayatın tadı tuzu kalmamış, çiçekler kokmuyor.

hani bazen bardağın kırıldığına değil de birdaha eski haline gelmeyeceğine telaşlanırsın ya. ondan işte.

insan bazen de hatalı olmak ister. pişmanlığı yaşamak ister. hep haklı olmakta kalbi ciddi şekilde yorar.

zaman geçiyor. alfabenin a'sından girip z'sinden çıkmak gibi. doğmak ve ölmek gibi.

kelimeler süslü seçilir, hâlin ezikliğini gizlemekten ötürü.

alışılmışın dışına çıkmadan son kez bir göz geçir tırmandığın duvarlara. tozlanmış hayallerin nefes almaya başlayacak.