sana naman may komportable pang pwesto

na pwede kong puntahan

para lang maayos kang matitigan.

hindi naman kasi ako nasabihan

na mga laro pala yung dapat panoorin

akala ko ikaw,

habang nakababad sa ilalim ng araw

kahit pa ang sakit sa mata mong tanawin.

gusto kong isipin na tumitingin ka rin

sa likod ko siguro? o baka nga sa akin?

ang labo kasi, mo, ng nakikita ko

rinig ko pa, iba ang laman ng iyong puso.

larawan ng imahe mo, hindi na mabura

sa isip na ang laman ay ikaw at ikaw lang

ang daya naman, si tadhana parang sira

pilit dinadala ang mga mata ko,

sa direksyong hindi ako isasaalang-alang.