dilek🕊

BEN CUMHURİYET KADINIYIM.

Laik yaşamak varken,

Şeriat diye bağıramam.

Ekmek özgürlük eşitlik savaşında,

Erkeğimle omuz omuza vuruşmak varken,

Boynuma zincir, ayağıma pranga vurdurup,

Sinemem bir köşeye.

BEN CUMHURİYET KADINIYIM,

İnkar edemem nene hatunu, kara fatmayı,

Bebeği yerine mermiyi saran o yüce anayı.

Unutamam Çanakkaleyi, Dumlupınarı kurtuluşu,

Her karışı şehit kanlarıyla sulanan vatanı,

Satamam ne pahasına olursa olsun.

BEN CUMHURİYET KADINIYIM,

Değer görürken öpülürken elim,

Satılamam pazarlarda köle misali.

Dünya kadınlarıyla aynı safta olmak varken,

İkinci sınıf sıfatını yakıştırmam kendime.

Kadın erkek eşitliğini vermişken elime Ata'm,

Yine on adım geriden yürüyemem,

BEN CUMHURİYET KADINIYIM,

Yürümek varken ilkeler elimde,

Uğraşamam sultanla sarayla hanla.

Değişemem özgürlüğümü parayla malla.

Ak güvercinleri uçurmak varken göklerde,

Dalgalandırmak varken o ayyıldızı gönderde,

Bakamam kapkaranlık semaya.

BEN CUMHURİYET KADINIYIM,

Seçme seçilme hakkım varken elimde,

Razı gelemem haksızlıklara.

Savunmadan suçsuzluğumu,

Boynumu vurduramam canice.

Ben anayım ben kadınım.

Hayat savaşında varım yiğitçe mertçe,

Susamam son sözümü söylemedikçe.

BEN CUMHURİYET KADINIYIM,

Atamın verdiği bunca nimeti,

Tepemem elimin tersiyle.

Göğsümü açsalar bağrımı dağlasalar,

Sürükleseler taşlasalar Halide Edip gibi,

Ölüm bile hoş gelir binlerce şehit gibi.

Sürtükleri ve çingeneleri severim.

Biri namuslu numarası yapmaz, öteki milliyetçilik ayağına yatmaz.

/Charles Bukowski

Sana gelince usta…

Hatırlanmak bile istenmeyeceksin.

Yatacak yerin yok, bilesin.

Tükürmesinler diye mezar taşına, toma bekleyecek başında.

Sarı saçlım mavi gözlüm; iyi ki doğdun ATAM, doğum günün kutlu olsun..

Senin ışığında nice

Bilime,eğitime ve ülkesine adanmış bir hayat...

“Senden sonra 23 şehir gezdim.

3 kilo aldım.

Saçlarımı 6 kez boyadım.

Dünya bilmem kaç dönümünü tamamladı.

Darbe oldu, ihtilal oldu.

Barış gelmedi, savaş bitmedi.

Seni özledim.

Gittiğim her yerde senden bir nefes bıraktım.

Belki yürürsün aynı sokakta.

Ayak izime denk düşer ayak izin.

Belki saçına değer nefesim.

Belki sen de bir gün beni özlersin diye,

Seni uzakta bıraktım.

Seni uğurladım, sana kavuştum, seni terk ettim.

Bilmem kaç kilometre yol gittim.

Evren kaydı.

Sen göğüs kafesimden milim kaymadın..”

Halife demiş ki Leylâ'ya:

"Sen misin Mecnun'u perişan eden?

Daha güzel değilsinki başka güzellerden!"

Leylâ demişki hemen;

Ne ceket kaldı,

Ne metelik cebinde ceketin!

Kurtaracağız diye geldiler,

İçine ettiler memleketin..