Ulaş

Sanki körler mahallesinde ayna satıyorum

Aykırıyım.

üstünü örttüğünüz birinin cenazesine katılmadan dünyayı anlayamazsınız.

Kuşları anladım da Senin kanatların yok, nasıl uçtun da gittin?

Hayatın tozu sana değmesin.

ben sana bir uğultunun tam kalbinden çiçeğim

Sana sevdiğin bir ülkeyi almak için para biriktiriyorum demiş Aymatov.  

yanağında izi kalıyor,  belki bin yıl.  

seninle aramızda dağlar bayırlar yok, sadece dümdüz bir yol var. tüm yorgunluğumuz geçecek kavuşunca.

Boğazında düğümlenen hıçkırık olayım.

Sen gelmesi gitmesi bir, el kadar adamdın Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım Olmayacak yerlerde biteviye kalırdın Her yeni gün umutla geleceksin sanırdım Böyle böyle gölgene razı oldum, alıştım Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım  

Sokrat St sevgisini şöyle özetlemişti; “Merhaba kadın, gel beraber ıslanalım, gökten deniz yağsa aramızdan su sızmamalı”

suratına uzun uzun baktıktan sonra gelen ben bundan nasıl vazgeçicem hissi.

otobusteki kucuk kiz beni uzun uzun suzdugune gore ben olmusum

En ufak bir şeyle çok mutlu olabiliyorum aynı zamanda en ufak bir şeyle saatlerce duvarı seyredebilirim

hayatım, ironi ve dalga geçmek üzerine kurulu