🩵🦋🩵

Ktoś mi dzisiaj powiedział, że w końcu wyglądam jakbym odżyła. To dobrze, że taki dobry pozór sprawiam .... bo wewnątrz każdego dnia od pół roku umieram. Ale zabawne jak łatwo można oszukać ludzi.

Tęsknię za tobą. Tak cholernie za tobą tęsknię, wiesz? I ta tęsknota mnie ciągnie na dno. Wmawiałam sobie, że sobie poradzę, ale dobrze wiemy, że nie wiem jak. Ciebie nie ma, a ja nie widzę już sensu, dla którego miałabym walczyć. Zabrałeś ze sobą pewną cząstkę mnie, i chociaż pewnego dnia udałoby mi się ruszyć na przód, to już nie w całości. Pokazałeś mi, że życie jest piękne, a potem tak nagle kazałeś mi wrócić do rzeczywistości. Jeśli ciebie tutaj nie ma, to ja nie chcę tutaj być. Każdy dzień z dala od ciebie pogłębia moją utratę mnie. Te wszystkie przepłakane noce, te napady histerii, te ataki paniki .... jestem już tak bardzo zmęczona. Nie chce mi się jeść, a wręcz marzę żeby spowrotem zatopić się w ciemności. Bo jeśli za dnia nie ma cię u mojego boku, to może przynajmniej w ciemności na krótką chwilę połączymy się tak jak to sobie to obiecywaliśmy.

Twoja osobowość nikogo nie obchodzi. Twoja wartość kończy się tam, gdzie zaczyna się tłuszcz. Nie jesteś ładna? Nie istniejesz. Nie jesteś chuda? Nikt cię nie chce. Przestań się łudzić, że bycie dobrą osobą coś znaczy. Ludzie widzą tylko to, co mogą ocenić w 3 sekundy.

Przez ostatni tydzień, tysiące kilometrów stąd byłam naprawdę szczęśliwa. Przez cały tydzień cieszyłam się każdą chwilą. Ani przez moment nie liczyłam kalorii, ani przez moment nie zastanawiałam się, czy aby nie przytyłam, czy mam wyrzuty sumienia czy jednak nie. Piękne uczucie chociaż na moment przestać o tym myśleć. I wiecie co? Wróciłam, schudłam, i z powrotem chowam się wśród motylków. Bo tutaj nie potrafię się cieszyć. Nie potrafię być naprawdę sobą. Zbyt wiele złego mnie tutaj spotkało. Ana czeka na mnie cierpliwie. Ona już zawsze będzie czekać ...  przynajmniej tutaj.

Myślę, że większość z nas czuje się rozczarowana sobą, ponieważ oczekujemy zbyt szybko widocznych efektów. Myślisz, że jeśli nie zjesz nic przez jeden dzień to coś się zmieni? Nic się nie zmieni. I to nas pokonuje za każdym razem. Bo skoro nie widzę różnicy, a naprawdę się staram, to to musi być bez sensu. Kochanie wcale tak nie jest. Ana po prostu sprawdza, czy jesteś wystarczająco silna, żeby się do niej zbliżyć. Wytrzymaj tydzień, półtora, następnie dwa .... zaczniesz widzieć powoli efekty. W pierwszych dniach jeśli czujesz głód musisz go zignorować. Zapomnij o nim. Jeśli wytrzymasz tą początkową fazę to po kilku dniach nie będziesz już czuła ani głodu, ani chęci do jedzenia. I od tego momentu naprawdę już jest łatwiej. Ale to właśnie pierwsze dni są kluczowe. Jeśli co chwilę będziesz sięgać po jedzenie to będziesz stała w miejscu i zaczynała w kółko od nowa. Zastanów się jaką cenę jesteś gotowa zapłacić za idealne ciało 🦋.

Żeby faktycznie przestać czuć głód musisz być w takim momencie w życiu, kiedy naprawdę na niczym ci już nie zależy. Dopiero gdy już naprawdę się poddasz wszystko stanie się łatwiejsze. Naprawdę nie będziesz głodna, a im więcej stresu będziesz doświadczać tym szybciej waga będzie spadać. Mentalnie będziesz się czuła jak chodząca porażka, natomiast wewnętrznie będziesz skakać z radości jak z dnia na dzień będziesz widziała w lustrze efekty. Dopóki nie znienawidzisz siebie do granic możliwości, dopóki nie pogodzisz się z tym, że nikogo nie obchodzisz i jesteś w tym wszystkim sama, a ludzie są fałszywi i zniszczą każdy skrawek twojej niewinności - to aż do tego momentu będziesz się codziennie ze sobą męczyć. Dopiero kiedy sięgniesz dna poczujesz obecność Any. Tylko pamiętaj, że ona cię już nie wypuści ze swoich objęć.

Dzisiaj w końcu po raz pierwszy od lat mam na wadze 4 z przodu 😍😍. Jestem mega dumna, że udało mi się w ogóle osiągnąć tą wagę. I wszystko byłoby piękne, gdyby nie to że ... muszę zacząć okłamywać najbliższe mi osoby, ponieważ zaczynają zauważać, że coś jest nie tak ☹️. Powiedziałam, że wezmę się w garść, że zaczynam jeść i koniec z tym .... jednak wcale tak nie jest. Żaden koniec. Nie będę jeść. Nie teraz gdy czuję się dobrze ze sobą i swoją wagą. Ja już nie potrafię normalnie jeść, ani tym bardziej cieszyć się jedzeniem. Boli mnie, że muszę okłamywać osoby, które może i się o mnie martwią, ale nie ważne czy będę gruba, czy będę chuda i tak nie będę wystarczająca, więc z dwojga złego wolę być chuda. Muszę kłamać, żeby nie wylądować pod kontrolą. Muszę udawać że się świetnie czuję i że mam aż nazbyt energii. Muszę być przekonująca i chyba zacząć nosić luźniejsze ubrania, żeby zakryć to co może mnie zdradzić.