bütün mesajları sorudan oluşan insanlarla konuşmaktan nefret ediyorum

60 yasına geldigimde dagda ovada evim olmazsa gozum acik giderim

pahali bi seyi aldigim ilk an kaybedince/bozunca hak etmedigime karar verip bi daha asla tekrar almiyorum artik airpodsda bunlardan biri

güzel kız görmek çok keyifli, bütün günün stresi koşuşturmacası arasında kasiyere bi bakıyosun bi melek sana gülümsüyo

sevgilim her gün altıda uyanıp kosuya cikan bi adamdi simdi her gun uyanip bu yapmiyo ben niye yapiyorum diye benle on ikiye kadar uyuyo🙏🏻🤝

en tahammül edemediğim içerik türü, bu kadınların tahammülsüz, beş karış suratlı, manipülatif ebeveynlerini -genelde baba- çekip mizah adı altında paylaşmaları. görünce üzülüyorum bu kadın çocukken buna mı maruz kalmış diye

sadece iki kişilik kahve yapabiliyorum.. kişi sayısı artınca mala bağlıyorum

bu ara muhatap olmak zorunda olduğum erkolardan sürekli eşim/sevgilim seni kıskandı cümlesini duyuyorum ama eşin biliyor muhtemelen ne kadar lüzumsuz bi y*vşak olduğunu diyemiyorum

aile evinden ayrıldıktan sonra hayatın yüzde doksan bi boyutta daha iyi oluşu çok üzücü. tek bi alan bulamıyorum, bu annemle yaşarken daha iyiydi, diyebileceğim son beş yıldır

eve yeni aldığım kız kahvaltısını bile birayla yapıyo); o kadar doğal ve iştahla içiyo ki her seferinde o geldiğinden beri bomonti aşeriyorum