Tanglawan

Last night was amazing, it was extraordinary!

Sa tuwing magkakaroon ng pagkakataon na makapunta sa isang open mic o spoken word event nanliliit ako sa sarili ko,

Nabibigyan ako ng tyansang makita ang mundo sa paningin ng iba. Tyansang marinig ang mga boses nila, alisin ang isip ko sa kwadratong semento ng pang-araw araw kong gawi.

Nanliliit ako dahil di gaya ng iba, kaya nilang ihayag ang sarili nila, sabihin ang opinyon sa madla, maghubad ng katawan sa pamamagitan ng mga salita, Ipakita ang damdamin na di gamit ang mata.

Nanliliit ako pero hindi yung klase naikinakahiya, nanliliit ako na alam kong mas malaki pa ang mundo at hindi ako ang sentro.

Last night, For the first time I got a chance to perform my own piece in an open mic. Hindi planado pero seryoso dahil siguro sa kabog ng dibdib o agos ng alak sa katawan. Una akong tinawag sa harapan.

Tinanggal ko ang salamin ko para di ko makita ang madla, nagsuot ng sumbrero para matakpan ang mukha at siguro mawaksan ang hiya.

Unang open mic, there's always a first time sabi nga. Wala sa plano pero buti nalang may pyesa akong pinost noon sa insta so eto. I wrote this piece called 'sabi nila' for the 8 long years (and counting) of journey with Danielle. Yey! 😁 ..at dahil kung minsan kailangan lang natin maging tama para sa kanila'

'Sabi nila'

Sabi nila huwag ka daw matutulog ng basa ang buhok dahil may tyansang wala ka nang makita

Sabi nila kapag nahulog ang tinidor o kutsara may darating na bisita

Sabi nila hinahanda daw ng universe yung tamang tao na itinakda para sa atin yung taong kabiyak ng 'yong dibdib katono ng bawat pintig yung prinsesang kailangan mong sagipin sa matatayog na pader na kaylangan mong akyatin sa kung ano mang malayong kaharian o suyurin ang mundo gamit ang piraso ng sapatos o gisingin mula sa pagkakahimbing sa pamamagitan ng isang halik - mali.. mali

Mas magaling ang HARI nitong kalawakan kesa sa kung anu mang sabi-sabi. Dahil Matagal ka nang ipinadala ng tadhana sa akin, pero hindi ikaw yung prinsesang Nilikha at pinagplanuhan ng isip Ikaw yung prinsesang Plinano ng LUMIKHA

kasama Niyang pumuksa sa mga higante sa aking dibdib at tumibag ng mga pader ng problema at pangamba at di ko kailangan suyurin ang mundo gamit ang piraso ng sapatos para makita ka at kung minsan mas ok nang hayaan kang matulog.. pagmasdan sa iyong pagkakahimbing at magpasalamat na ibinigay ka Nya.

Just take a moment, take a sip of coffee or perhaps tea, take yourself outside your routine even just a moment, break from the mindless standards and expectations you build around yourself. 

The thing is we can hardly find a perfect photo of us, the one with the sweet eyes and romantic smile, the one that we can post everywhere in social media that may portray how happy these moments are. And maybe we are just the opposite of photogenic cause candid shots are obviously not our forte.