The Dark Academia Graduate

Περικλής Κοροβέσης

Κοίτα να δεις σήμερα πως πήγε η μέρα: Μάζεψα τους μαθητές και τους πήγα να δώσουν εξετάσεις, τους περίμενα κάνοντας βόλτες στο τετράγωνο, διαλέγοντας ποιο διαμέρισμα θα αγοράσω όταν θα έχω λεφτά. Μέχρι να τελειώσουν είχε νυχτώσει.

Το Café rue de Marseille είναι πάντα εκεί, πρόθυμο να κρύψει τους πάντες. Μικρό, αρχαίο, ακατάλληλο για ανιστόρητους.

Τα αγόρια κατέβαιναν τον δρόμο με ενθουσιασμό: Κυρία τό 'να... Κυρία τ' άλλο... Με ζάλισαν. Απαντούσα αφηρημένη... Πόση προσπάθεια, πόσα νεύρα, πόση αναμονή... Πόσο μεγαλύτερή τους ήμουν όταν ξεκίνησα; Έναν χρόνο; Δύο; Πόσα χρόνια ακούω αυτό το <<Κυρίαααα>> ; Πολλά. Η απάντηση είναι πολλά. Έχει γίνει δεύτερο όνομά μου. Ακούω <<κυρία>> και γυρνάω σιχτιρίζοντας.

Κάθε τόσο στεκόμουν: Σε αυτό το στενό γεννήθηκα. Εκεί απέναντι είναι ο πρώτος εκδότης που δούλεψα. Από εδώ αγόραζα βιβλία. Εκεί έκανα διάλειμμα ανάμεσα σε σχολή και δουλειά. Εδώ λεγόταν αλλιώς. Εκεί με περίμενες.

Γυρνάω σπίτι και βρίσκω αφιέρωμα στην Νικόλ Ρούσσου. Το βιβλίο της το έχω στο γραφείο, στο ράφι δίπλα στο χέρι μου. Κάτω από τους Γάμους του Ουρανού και της Κολάσεως. Φαντάσου τι επίκληση στο άπειρο ήταν αυτή. Χαρισμένο από χέρι. Το δικό σου. Άλλο ένα βιβλίο μέσα στα τόσα που έχουν την θέση τους. Και άκου και τ' άλλο: βρήκα τον τίτλο του γραμμένο στον τοίχο ενός ακάλυπτου σου Γκύζη κάτι χρόνια μετά. Εσωτερικό το διαμέρισμα, όχι πολύ φωτεινό, κοιτούσα έξω να ξεκουράσω τα μάτια μου. Πες στη Μορφίνη ακόμα την ψάχνω.

Μα κοίταξε να δεις και τι άλλο συνέβη: Χθες μόλις, που πέρναγα έξω από το Metropolitan, ο πύργος, σκεφτόμουν, να είναι ακόμα όρθιος; Κι υπολόγιζα χρόνια. Μπορεί να κάνω και λάθος, γιατί δεν θυμάμαι τα πάντα καθαρά

Πόσα χρόνια βαμμένα κόκκινα μαλλιά; 13. Με διάλειμματα. Αλλά 13.

Πόσα χρόνια έχω να σε δω; 15.

Πόσα χρόνια έχεις να με δεις; 14

Κάνε τα μαθηματικά. 15 χρόνια πριν.

15 χρόνια χωρίς την σιδερένια μπάλα στο πόδι. Εσύ δεν ξέρω τι κάνεις. Έχεις ακόμα την δική σου και την πουλάς για κόσμημα; Ενδέχεται. Μα και πάλι, δεν ξέρω.

- Κυρία;

- Μμμμ...

- Κυρία, μας ακούτε;