0 kilos

Pierwszy raz od nie pamiętam kiedy, obudziłam się w sobotę i moją pierwszą myślą nie było - jak by tu się dzisiaj odurzyć. Przywitałam się ze sobą i kurczę ogarnęłam się, umyłam. Potem umyłam łazienkę, kuchnię, poszłam na zakupy, zadbałam o rośliny, posprzątałam dom i nagle zrobiła się szesnasta. A ja ciągle trzeźwa. I zmęczona.

Przelatuje przez mój umysł tak wiele myśli i każda z prędkością światła. Zaczynam się zastanawiać, dlaczego odgrywam taką rolę w swoim życiu i nim nie kieruję. Dlaczego wybrałam sobie rolę rudego psycholka, który lubuje w używkach? Cała reszta to nuda? Nie jestem w stanie opisać tego dziwnego uczucia, które ogarnia moje ciało, kiedy myślę o przeszłości. Jakbym nie podejmowała decyzji świadomie. Czy to jest możliwe? Że dopiero dzisiaj dostałam rozum? Pora się otrząsnąć. W AA mówią o porzuceniu poczucia potrzeby kontroli, ale właśnie ja muszę w drugą stronę. W stronę zaprzeczeń. Według nich. Ja siebie wkleiłam w scenariusz dziewczynki z problemami, bo tak. Bo lubię smutek. Zapowiedziałam sobie problemy i tak się stało. Teraz je muszę sobie odpowiedzieć. Ja pierdole. 2 lata temu żartowałam mówiąc do Iwa, że non stop chleję, żeby ukryć smutki, jak bardzo padłam ofiarą żartu własnego umysłu! Ela G. kiedyś mi powiedziała FAKE IT TILL MAKE IT i tego się będę trzymać. Neuroprzekaźniki mi oszalały w mózgu, może to forma terapii. Najpierw było SSRI czyli względny spokój, potem nagłe odstawienie, więc wleciała dopamina - zachciało mi się pić, ruchać i OBSESYJNIE KUPOWAĆ, a potem nagle czilera, polubiły się i są we dwie. Kurwa co?