Son günlerde zamanın daha da sertleştirdiği kabuğumun dışına çıkmaya başladım. Kendimle olmaktan sıkıldığımdan değildi bu elbet, çıktım çünkü geride bıraktığım tüm insanlığın hala aynı yerde olup olmadığını görmeliydim. Şuan aranızdayım, kendim olarak yalnızca etrafımda neler olup bittiğini anlamaya çalışıyorum. Tüm önyargılarımı bir kenara bırakarak yalnızca gözlemliyorum, dinliyorum ve anlamak istiyorum her şeyi. Herkes küçük kümeler halinde yaşam alanlarını dolduruyor, ne konuştuklarını duymasam da nelerden bahsettiklerini tahmin edebiliyorum. Dört kişilik bir masada yüzlerce kişi etkileşim halinde, ama bu insanların yalnızca şuan karşımda oturanları gerçek, diğerleriyse küçük ekranlarda gizleniyor. Birbirine çok benzeyen bir çifte kayıyor gözlerim, eğer biraz önce öpüşmeselerdi sevgili olduklarını anlayamazdım. Bir çok çiftin yapmadığı şekilde birbirlerine bakıyorlar ve sürekli iletişim halindeler. Dokunuyorlar, arada ciddi bir şeylerden bahsedip sonra da gülümsüyorlar. Varlığımdan habersiz bir şekilde şuan tam aralarında olmak isterdim, sohbetlerini dinlemek ve akıp giden hayatımın bir parçasının da onlarla dolmasını isterdim. Ama elbette bu pekte mümkün değil biliyorum, çünkü ne kadar dinlersem dinleyeyim benim de konuşmaya ihtiyacım var. Her şeyi bu denli biriktirip sonra da yalnızca kendimle konuşmaktan yoruldum. Kısa yaşamımın yalnızca benim için değerli olduğunu düşünüyorum sıklıkla, akıp giden zaman her geçen gün içimde bir şeylerin birikmesini sağlıyor ama ben; tüm bu biriken anılarla birlikte yok olup gitmekten korkuyorum. Yine onlarca insan içinde kendimi yapayalnız hissediyorum. Küçük bir kızın etrafta koşuşturmasına kayıyor dikkatim, ailesinin çizdiği görünmez güvenli alanı terk etmeden yalnızca eğlenmeye çalışıyor. Mutlu olduğunu hissedebiliyorum çünkü bana da geçti bir kısmı. Kendi çocukluğum aklıma geliyor aniden, insanlar mı büyüyor yoksa akıp geçen zaman mı ? Her şey bir önce ki yıldan farklı, bir önceki nesilden ayrı büyüyor. Şimdi her şey çok daha farklı, çocuklar çocuk değil, hepsi birer yetişkin olarak yetiştiriliyor. Hayalleri yok, oyunları ve oyuncakları da. "Devamı yorumlar kısmında" (Karaburun Sarpıncık Deniz Feneri) https://www.instagram.com/p/CGmUD7dp532lsjfv3XYceX2DD7mGWf-UUDUR_A0/?igshid=83mj5r3vx4g8
areudirty
baratheonpilled
yousharknotpass
discoholicmusic
andulkaphoto