#zoef

Dames en heren, vandaag keek ik op precies het goede moment naar precies het stukje lucht waar hij viel en ik realiseerde het me meteen. Ik zag 'm helemaal, hoe hij van boven naar beneden suisde. Een hele rare, uitgerekte seconde. Een vallende ster. Je had me moeten horen, ik slaakte me toch een kreet. Maar pas toen m'n keel zich weer geopend had. Tijdens de val zat ie dicht, m'n keel. Oh, ik voel 't nog steeds.

Ik heb er best vaak aan gedacht, vallende sterren. Ik heb er in totaal maar drie gezien ongeveer. En dan vanuit m'n ooghoek, zonder zeker te weten of het niet gewoon een traantje was of een reflectie van de maan.  Nee, dit was een ster, ik gok .... de vierde keer dat ik er een zie en wow. Ik maakte 'm mee. Ik ervoer het. (Zeg ervoer eens met zo'n mooie Vlaamse 'r', dat maakt het mooier. Tenzij je die mooie Vlaamse 'r' niet onder de knie hebt, zeg het dan maar gewoon zoals je het zelf wil)

Zo. Dat is eruit. Ik schrijf dit omdat dit iets is wat een mens later even kan teruglezen in ruil voor een glimlach. Iets lezen in ruil voor een glimlach, hoe leuk is dat? 

Hoe zoetzappig is dat?