#zenofobi

Çok çok çok düşünmeceli..

 Kendine arkadaş olan hısım ve akrabayı görmek emniyet ve güvene, esenlik ve huzura; Akrabayı keyifli görmek sıla-i rahmi yerine getiriyor olmaya, yeisli görmek bu ehemmiyetli misyonu aksatıyor olmaya delalet eder. Ayrıca Bakınız; Sıla-i Rahim.Yakında makûs bir haber alacaksınız demektir. Hastalarınızdan dolay işlerinizin bozulacağına bu vaziyetinden sıhhatinizin etkileneceğine işarettir. Yakında…

(https://www.youtube.com/watch?v=4PAPLBTnHFI gönderdi)

Sırada inceleyeceğimiz haber metni medyada militarist söylemin nefret söylemiyle kesiştiği önemli bir örnek. Yeni Akit gazetesi internet sitesinde 13 Temmuz 2014 günü yayınlanan haber şu şekilde:

*

Yahudi'nin korkaklığı bir kez daha ispatlandı

Bir haftaya yakın süredir Gazze'ye bomba yağdıran İşgal Devleti İsrail 33'ü çocuk, 16'sı kadın 166 Filistinli'yi şehid etti. Hamas tarafından saldırılara karşılık olarak İsrail işfali altındaki topraklara atılan füzeler ise Siyonistlerin korkaklığını tescilleyen rakamları ortaya çıkardı.

Hamas'ın askeri kanadı El Kassam Tugayları, İsrail'in Gazze'de sürdürdüğü terör saldırılarına misilleme olarak Siyonistler'in işgali altındaki topraklara füze saldırıları gerçekleştiriyor. 

KİMİLERİ İNLERİNE KAÇARKEN BİRBİRİNİ EZDİ, KİMİLERİ SİREN SESİ KORKUSUNDAN KAZA YAPTI... 

Bugün "Yahudi Sesi" isimli internet sitesinde konu ile ilgili yayınlanan açıklamada, Gazze'den atılan füzeler nedeniyle 11'i füze şarapneli isabet etmesi, 36'sı sığınaklara kaçarken düşmeleri, 6'sı alarm sesinden kaynaklanan trafik kazası ve 151'i panik sonucu olmak üzere 208 İsrailli'nin yaralandığı ifade edildi. 

Yaralıların az bir bölümünün füze saldırısı sonucu olduğu, büyük bölümünün ise Siyonistler'in korkaklıklarından kaynaklandığı görüldü. Öte yandan İsrail polisinin sosyal paylaşım ağı Twitter hesabından yapılan açıklamada, Gazze'den atılan iki roketin Askalan kentine düşmesiyle 2 Siyonist'in ağır yaralandığı bildirildi.

*

İsrail devletinin Gazze'ye yönelik saldırıları son günlerde kamuoyunun dikkatini çekiyor. İsrail'in saldırıları militarizmin insanlık için doğurduğu olumsuz sonuçları gözler önüne seriyor. İnsanlar ölüyor ve öldürüyor. Militarizm ise adeta bir kısır döngü şeklinde yeniden üretiliyor. 

Filistin halkının özgürlüğü ve savaşın sona ermesi, militarizm karşıtı herkesin takınması gereken ortak bir tutum. Ne var ki, militarizmin en büyük tuzaklarından biri de zulüm gören bir halkla dayanışma sergileme amacıyla başka bir halka düşmanlığın körüklenmesi. Elbette İsrail devletine bu zulümden dolayı sesimizi yükselteceğiz, ancak bu nefret söylemine döküldüğü zaman şiddete davet çıkarılıyor ve militarizm normalleşiyor.

Yeni Akit, İsrail halkına yönelik karşı saldırıları ve savaşın korkunç vahşetini adeta bir alay malzemesi haline getiriyor ve bunu "Yahudi'nin korkaklığı" şeklinde tanımlıyor. Militarizmin bir sonucu olarak insanların saldırıya uğraması neticesinde duydukları endişeyi korkaklık olarak nitelendiriyor. Tüm İsrail halkını "siyonistler" olarak tanımlayan haberin dili, bir ülkede yaşayan tüm bireylere genellenen bir önyargıyı yeniden üretiyor ve karşı saldırıya uğrayan halkı ötekileştiriyor. Haberin diline göre Gazze saldırısından dolayı saldırı altındaki İsrail halkına adeta herşey müstehak. Bu söylem ise militarizmin normalleşmesi, gerek Filistin'de gerek İsrail'de daha fazla insanın militarizme maruz kalarak acı çekmesi demek.

Kaldı ki, yaralıların az bir kısmının füze saldırısı sonucu öldüğünü ifade eden metin, büyük bölümünün "korkaklıktan" kaçtığını ve yaralandığını belirtiyor. Bireylerin militarizm sonucu ortaya çıkan travmalarını alay konusu yapan metnin, Filistin'de savaş nedeniyle acı çeken bireylerden hareketle insanlığa bir empati yapmaktan dahi yoksun olduğunu gözlemliyoruz.

[Yabancı düşmanları] çok zaman zenofobiye cevaz veren bir ideoloji benimsedikleri için —bu bir İslâmcılık olabilir, Ülkücülük haydi haydi olabilir, ama “ulusalcılık” da olabilir— “yabancı düşmanı” oluyorlar. Ancak, bunun yanısıra, aileden aldıkları bilgi ve görgü gereği yabancı düşmanı olan ve dolayısıyla o ideolojilerden birini benimseyenlerin de bulunduğunu hatırda tutmak gerek. Önemli olan, bunun neredeyse bir “resmî” tutum haline gelmesi. Zaten öyle olduğu için bunu “aile”den, “aile mirası” olarak tevarüs edebiliyorsunuz. Birçok kişi için böyle bir “aile terbiyesi” sözkonusu; ama eğitim sisteminde ya da toplam medya yayınında da, böyle bir tavrı zayıflatacak, geçersizleştirecek bir şey görünmüyor. Tersi geçerli. Yukarıda saydığım bütün ideolojilerin kendi “yabancı”ları ve onlardan “nefret etme nedenleri” var. Bunun yayını da eksik değil.