Cele tylko ułóż plan.

Wiecie co? Nie ważne czy ktoś nosi markowe ciuchy i można z tą osobą porozmawiać na każdy temat... czy mówiąc brzydko ,,dobrze się prezentuje". Tak naprawdę w życiu liczy się tylko to jakim się jest wobec ludzi. Co więcej jeśli jest się dobrym dla kogoś obcego np. kogoś komu wysypały się zakupy itd. i dodatkowo robi się to samemu z siebie... nie żeby urosnąć w oczach innych to jest to coś naprawdę wielkiego. Taki mały wielki czyn. Niby nic a jednak coś. To dużo świadczy o tym jakim ktoś jest człowiekiem. Puena: jak juz się zakochać / zaprzyjaźnić to w człowieku, a nie w w IPhonie 6 czy najnowszych butach. Jestem pewna, że one Cię nie przytulą. Jestem pewna, że CZŁOWIEK to potrafi. Szukaj ludzi w tłumie.

Prawdziwa przyjaźń to takie awaryjne źródło energii. Spadasz w dół coraz szybciej jednak przyjaciel włączy w końcu autopilota lub sam przejmie stery. Nigdy przy nigdy nie pozwoli Ci upaść. Nie pozwoli Ci się roztrzaskac o góry niezrozumienia i niesprawiedliwości.

Miłość jest najszlachetniejszym gestem jaki możemy okazać drugiej osobie. Zrywaniem słoneczników w deszczu. Miłości się na później nie odkłada bo to po prostu nie wypada. O miłość się można zakładać o grube miliony bo ona znajdzie drogę choćby boso przez las, przez oset, przez pokrzywy. Znajdzie drogę by TA osoba się uśmiechnęla.

No właśnie na co komu miłość? Skoro może nas poranić. Otóż miłość człowieka cywilizuje... bardziej lub mniej, taka prawdziwa sprawia, że przestajemy być egoistami, patrzymy szerzej i dalej niż za koniec nosa, patrzymy na potrzeby drugiej osoby sercem, a na nią samą otwiera nam oczy duszy. Prawdziwa miłość nie jest duszna tylko zawsze słuszna. Zawsze poszukuje dobra w drugiej osobie i robi wszystko by teren w okół serca drugiej osoby również był dobrze uprawiany. Podlewa każdą sferę życia i daje piękne owoce w postaci zdrowych ludzi.

Jak już trzymać fason to z klasą.

Postawmy na autentyczność. Gdyby każdy uważał, że nie ma wpływu na bieg historii cywilizacja stała by w miejscu. Naprawdę zdrowe myślenie jest czymś coraz rzadszym. Jednak jest nadzieja w nas młodych. W ludziach poszukujących, w ludziach z entuzjazmem pochodzących do swojego życia. Niech uśmiech zmieni Świat, a nie na odwrót. Zaprotestujmy naszym życiem w imię dobra, miłości, szacunku do człowieka z wadami, do człowieka autentycznego. Jak? Bądźmy nim. Nie wstydźmy się siebie. Dbajmy o dobro w sobie, a ono zadba o Świat.