#yarabook

Hep “iyiymiş gibi” “mutluymuşuz gibi” “gülüyormuşuz gibi” “seviyormuşuz gibi” "yaşıyormuşuz gibi” davranıyoruz. Oysa içimiz hissizleşmiş. Artık ne yaşadığını hissediyor, ne mutluluk ne de acı. O kadar çok yara almışız ki, aynı yaraları o kadar çok kanatmışız ki artık o yaralarla yaşamaya alışmışız. Benimsemişiz artık. Yaşayan ölüden bir farkımız kalmamış. Duygularımız hislerimiz kalbimiz yaşamıyor artık.Buna bir cözüm bulmamız gerek. Bulmam gerek.~🎴